zaskakują tematyką, wyrażają niepokój i zmysłowość. Taki sposób widzenia rzeczywistości sprawia, że jego dzieła cechuje oryginalność postrzegania świata w przeciwieństwie do realistów, którzy przedstawiali świat w sposób prawdziwy i rzeczywisty. Dzieło francuskiego malarza oraz grafika Gustave’a Moreau, nawiązuje do mitu Prometeusz. Artysta jest przedstawicielem symbolizmu, kierunku, który wyraża uczucia poprzez wykorzystanie symbolu. Obraz ,,Prometeusz ‘’ jest statyczny, nie próbuje w odróżnieniu do impresjonistów, którzy zamierzali w swych dziełach podzielić się z odbiorcą przelotnymi uczuciami, subiektywnymi wrażeniami twórcy dzieła, zaskakiwać eksplozją uczuć. Malarz niejednokrotnie, tworząc dzieła, sięgał do inspiracji w mitologii. Zasłynął jako twórca, takich obrazów jak „Edyp i Sfinks (z 1863 roku), „Orfeusz” (z 1865 roku), „Hezjod i Muza (z 1891 roku). Jednym z najciekawszych dzieł artysty jest ,, Prometeusz ‘’, przykład rewokacji, czyli naśladowania wątków mitologicznych. Artysta sprawił, że znany motyw mitologiczny nabrał nowego znaczenie, odmienny od powszechnie obowiązującego. Na obrazie namalowany jest Prometeusz jako mężczyzna przykutego do skały, któremu sęp wyjada wątrobę, męka nie ma końca, ponieważ wątroba, za sprawom bogów, codziennie odrasta. Prometeusz na obrazie nabiera ogólnego znaczenia, staje się symbolem buntu przeciw bogom. Zeus ukarał tytana za nieposłuszeństwo, ale też za oszukanie najważniejszego z bogów. Prometeusz ośmielił się zadrwić z Zeusa: zabijając wołu, poprosił boga o dokonane wyboru części poświęconej bogom w ofierze. Zeus dał się zwieść pozornej obfitości kości zawiniętym w tłuszcz, dokonał wyboru takiej ofiary, skazał też bogów na składanie, przez ludzi, takiej części bogom. Najważniejszy z bogów szybo przekonał się, że druga najlepsza cześć została ukryta pod osłoną skóry, dając pozory ubogiej i nieprzydatnej. Prometeusz upokorzył Dzeusa, udowodnił, że potrafi być od niego sprytniejszy, ale też pokazał swoją wyższość . Tego najważniejszy z bogów znieść nie mógł, skazał Prometeusza na okrutna karę. Nie współmierną do przewinień tytana, wydaje się, że postępek tytana tylko przelał czarę goryczy, wcześniej naraził się Zeusowi wykradając ogień i oddając go ludzkości.