Opracowanie pisemne jednego z głównych uwarunkowań bezpieczeństwa państwa na bazie analizy historycznej.

Uwarunkowanie, inaczej postępowanie uwarunkowane okolicznościami, należy do teorii bezpieczeństwa w różnych obszarach i aspektach. Podczas rozpatrywania bezpieczeństwa narodowego należy uwzględniać takie uwarunkowania jak: geopolityczne, ideologiczno – polityczne, ekonomiczne, prawno –instytucjonalne, militarne, społeczne, kulturowe. W literaturze można spotkać jeszcze inne, na przykład demograficzne, ekologiczne, etniczne, imigracyjne.

UWARUNKOWANIE MILITARNE

Pomimo umieszczenia uwarunkowania militarnego dopiero na piątym miejscu, jego rola w systemie bezpieczeństwa narodowego wcale nie maleje. Jeśli uwzględnimy wszystkie potencjalne zagrożenia, wobec których stoi obecny świat, uwarunkowanie militarne nadal będzie postrzegane jako gwarant niepodległości i skuteczności bezpieczeństwa. Obecny okres charakteryzuje się różnorodnością zjawisk i czynników warunkujących stan bezpieczeństwa, z których wiele ma nieprzewidywalny charakter. Decentralizacja zagrożeń, w tym przede wszystkim małe prawdopodobieństwo konfliktu zbrojnego międzymocarstwowego, strategiczny charakter wielu konfliktów (lokalnych) z jednej strony i strategiczny charakter z drugiej, sprzyjają swoistemu rozproszeniu, debuzolizacji myślenia stratelicznego, któremu zaczyna brakować wyrazistego punktu ciężkości w definiowaniu sytuacji. (R.Kuźniar, Stosunki międzynarodowe, 2000).Na skutek pojawienia się jakościowo nowych wyzwań i zagrożeń, środowisko bezpieczeństwa narodowego charakteryzuje się dużą dynamiką zmian o wysokim stopniu ich nieprzewidywalności. Najpoważniejsze za grożenie dla poszczególnych państw, nie tylko dla mocarstw lub supermocarstw, tworzy terroryzm światowy. Rodzi się pytanie: Czy nasz kraj, w dobie walki z terroryzmem jest bezpieczny pod względem militarnym? Czy uwarunkowania militarne nabierają właściwego przyspieszenia w kontekście bezpieczeństwa? Polska od 1999 roku, po wejściu w strukturę Sojuszu NATO, stała się krajem bezpiecznym. Siły zbrojne stały się podmiotem poważnych zmian w strukturze i możliwościach bojowych. Zmiany te obejmują przejście od statycznych do mobilnych ekspedycyjnych, połączonych, interoperacyjnych, gotowych do przejścia z działań wojennych do pokojowych i odwrotnie. Aby to się stało rzeczywistością Wojsko Polskie musi stać się armią profesjonalną i zawodową, mogącą działać w otoczeniu sieciocentrycznym. Na podstawie materiałów źródłowych, trzeba przyznać, że wszystkie prace zmierzające do podnoszenia bezpieczeństwa narodowego nabierają przyspieszenia, pomimo ograniczeń wewnętrznych i zewnętrznych, a głównie ograniczeń finansowych. Każde przedsięwzięcie w resorcie MON wymaga coraz większych nakładów finansowych.

Bibliografia: • R.Kuźniar, Stosunki międzynarodowe, Warszawa 2000. • J.Pawłowski, Międzynarodowe i narodowe dylematy bezpieczeństwa na początku drugiej dekady XXI wieku. • Internet