Tematem mojej wypowiedzi będzie ukazanie portretu młodego pokolenia w wierszu „Hiob i młodzieniec” Anny Kamieńskiej, a następnie porównanie go z wizerunkiem współczesnej młodzieży. Do przygotowania swojej wypowiedzi wykorzystam tekst poetki oraz moje przemyślenia na temat sposobu życia moich rówieśników. Aby zaprezentować moją wypowiedź wykonam następujące czynności : przedstawię portret młodego pokolenia w wierszu, a następnie ocenię czy jest on nadal aktualny, czy może anachroniczny porównując go do współczesnej młodzieży nawiązując do własnych przemyśleń.
Podmiot liryczny w wierszu przychodzi do Hioba uważając go jako nauczyciela i jako własny autorytet. Zwraca się do niego w imieniu całego swojego pokolenia, wskazuje na to użyty przez niego zaimek „nas”. Chce aby Hiob nauczył ich żyć i cierpieć. Ukazuje się jako chłopca pragnącego usamodzielnienia i pragnącego wyfrunięcia z gniazda. Chce nauczyć się samodzielności i odpowiedzialności. Młodzi ludzie ukazani w wierszu są nieposłuszni i za wszelką cenę chcą być wolni, jak strzała wystrzelona z łuku. Zarazem buntuje się przeciwko upływowi czasu, nie akceptują tego ani konsekwencji z tego wynikających takich jak starości czy choroba. Podmiot liryczny boi się starości, choroby i samotności, dlatego też zwraca się do Hioba, czyli do osoby starszej, doświadczonej już w cierpieniu, szuka autorytetu w postaciach biblijnych i wiarygodnych. Zwraca się do niego z ufnością, aby ten udzielił mu rady. Pomógł zrozumieć jak jest cierpieć i być samotnym, jak znosić chorobę. Hiob jednak nie decyduje się pomóc chłopakowi. Uważa on, że najlepszym i najbardziej odpowiednim nauczycielem w tej sytuacji będzie czas. To on pokaże jak postąpić w danej sytuacji. Patrząc na dzisiejszą młodzież, możemy stwierdzić, że niewiele się ona różni od tej którą opisała Anna Kamieńska. W dzisiejszych czasach młodzi ludzie także pragną znać odpowiedź na pytania, które czasami muszą nawet zostać retorycznymi. Jak żyć?, Jak pogodzić się z chorobą?, Dlaczego akurat ja? Czy samotność boli?… Większość dzisiejszych nastolatków także chce być wolnym jak ptak unoszący się w powietrzu. Jednak w dzisiejszych czasach można podzielić młodzież na dwie grupy: tych którym zależy i tych którzy się niczym nie przejmują. Młodzi ludzie chcą czuć się niezależnym od nikogo. Myślą że wiele mogą choć nie wiedzą że tak nie wypada. Szaleją na różne możliwe sposoby i nie zdają sobie sprawy z konsekwencji swoich czynów. Nie zdają sobie sprawy z kruchości naszego życia, które jest przecież tylko jedno. Są marzycielami. Pragną nieraz nawet rzeczy niemożliwych. Uwierzą w czyhające niebezpieczeństwo dopiero gdy osobiście tego doświadczą. Choć wiem że są i tacy pragnący się czegoś dowiedzieć, nauczyć się czegoś nowego, którym zależy na życiu i zdają sobie sprawę z przemijającego czasu. Są zagubieni w świecie i szukają wzorców i swoich własnych nauczycieli, którzy wskażą im drogę i powiedzą jak żyć. Anna Kamieńska w swoim wierszu porusza tematy uniwersalne. Takie jak cierpienie, choroba, czy samotność. Część młodzieży w dzisiejszych czasach tak samo jak pokolenie ukazane w wierszu jest zagubiona we własnym życiu i szuka wsparcia. Jednak jak to zrobił Hiob nie należy dawać młodzieży gotowej recepty na życie, bo taka nawet nie istnieje. To od nas zależy co zrobimy, człowiek jest najsilniejszy i to on decyduje jak jego życie się potoczy. To my mamy władzę we własnych rękach Tylko wystarczy w to jedynie uwierzyć. Należy żyć chwilą i nie przejmować się tym co będzie. Sprawić by każde „jutro” było najlepszym dniem w życiu, a co ma być to będzie. Żyje się raz, a życie jest bardzo kruche. Więc trzeba o nie dbać, jak najlepiej potrafimy.