Miłość romantyczna posiada pewne charakterystyczne cechy, które są raczej niespotykane przy innych rodzajach miłości i są bardzo typowe dla epoki romantyzmu. Przede wszystkim miłość romantyczna jest zawsze nieszczęśliwa i nigdy nie może dojść do jej spełnienia, czas trwania tejże miłości określany jest na wieczność, miłość nigdy się nie wypala, nigdy się nie kończy, może trwać w nieskończoność. Równie specyficznie uczucie odbija swoje piętno na kochankach, jest tak silna, że mogą oni dzięki niej rozmawiać z duchami, wywołuje w nich ogromne napięcia psychiczne, całą rozległą gamę wahań stanu umysłowego, potrafi zaburzać poczucie zdrowego rozsądku, romantycznie zakochani potrafią podejmować bez zbędnego zastanawiania się tak pochopne decyzje jak morderstwo, samobójstwo. Miłość romantyczna w literaturze jest również przyczyną wszelkich cierpień bohaterów, a jej odrzucenie nie staje się wcale kresem cierpienia, powoduje wręcz jego zwielokrotnienie. Miłość jest jedynym sensem życia kochanków epoki romantyzmu.