Fragment utworu Manueli Gretkowskiej „Obywatelka” ma charakter retorycznym, ponieważ autorka używa w nim pytao retorycznych, wykrzyknieo, hiperbol oraz metafor. Utwór Gretkowska kieruje do kobiet, a jego celem jest pokazanie roli płci żeoskie j oraz uświadomienie kobiet, że pomimo wielu praw nadal nie są należycie traktowane. Zabiegami retorycznymi w w/w utworze są jak już wcześniej wspomniałam wykrzyknienie, pytanie retoryczne, metafora, hiperbola a ponad to ironia, gra słów i apel. Argumentów, których autorka używa w swoim utworze jest wiele, są to wskazania na to że kobiety mają inne potrzeby niż mężczyźni oraz są ograniczone swym losem i cierpieniem, ponadto jak ujmuje to autorka „kobiety drepczą za mężczyznami”, czyli są od nich zależne. Kolejnym argumentem jest to że kobiety nie mają wsparcia ani oparcia w mężczyznach są przez nich źle traktowane , doświadczają przemocy rodzinnej przez co nie mają poczucia obywatelskości, nie jednokrotnie są upokarzane oraz uważane za „pracowników ułomnych” ponieważ zachodzą w ciąże. Wszystkie te argumenty użyte przez autorkę świadczą o tym, że należy zmienid sytuację współczesnych Polek. Zarówno w pierwszym („Obywatelka” Manueli Gretkowskiej) jak i w drugim( „Marta” Elizy Orzeszkowej ) utworze problemem jest sytuacja kobiet . Różnią się tym że Gretkowska porusza problemy współczesnych kobiet a Orzeszkowa porusz problem kobiet żyjących w dawnych czasach. Od momentu napisania „Marty” do ukazania się „Obywatelki” sytuacja kobiet w Polsce trochę się zmieniła ponieważ w dawnych czasach kobiety ni miały aż takiej siły żeby przeciwstawid się mężczyźnie pójśd do pracy zarabiad na siebie i dzieci utrzymad dom, zacząd się edukowad jak również strad się iśd ramię w ramię z płcią męską. Nie znaczy to ze kobiety nadal nie są postrzegane jako tzw. kury domowe, które nadają się tylko do utrzymania domu w czystości, podania obiadu mężowi i wychowaniu dzieci. Moim zdaniem sytuacja płci pięknej diametralnie się zmieniała. Teraz kobiety mogą normalnie pracowad a nie tak jak kiedyś nie mogły znaleźd pracy, gdyż wszędzie zatrudniani byli mężczyźni. Niegdyś z kobietą (jej zdaniem, opinią) nie liczono się teraz kobiety wypowiadają swoje zdanie głośno, otwarcie i zostaną wysłuchane. Jeżeli chodzi o stwierdzenie że „Polska to świat dla ludzi, nie dla kobiet”, tak w pełni się z tym zgadzam.W naszym kraju panuje niestety nietolerancja. W najmniejszych miasteczkach i wsiach Polski nadal panuje przekonanie o większości mężczyzn. Kobiety utożsamiane są ze sprzątaczkami i kucharkami. W większych miastach kobiety chodzą do pracy, jednak to o niczym nie świadczy ponieważ jak przychodzą do domu czeka ich dalsza praca, ugotowanie obiadu, zajęcie się dziedmi, sprzątanie. Jeszcze rzadko się zdarza chod już coraz częściej, że częśd obowiązków domowych przejmuje mężczyzna. Jednak najczęstszym schematem jest kobieta przy „garach” a mężczyzna leżący na kanapie z pilotem w ręku oglądający telewizję. Jeżeli kobieta się w pełni zgadza na takie traktowanie i nie przeszkadza jej ten schemat to moim zdaniem nie można jej nazwad w pełni kobietą ponieważ prawdziwa kobieta odznacza się silnym charakterem i nie da sobą pomiatad. Dlatego też Polska jest światem dla ludzi a nie dla kobiet. Polska jest krajem który od zawsze ma niesprzyjające położenie z łatwym dostępem do morza i w środku Europy. Sąsiednie paostwa uważają Polskę za kraj słaby niewytrzymały i kruchy – tak jak postrzega się kobietę, dlatego też nasz kraj był rabowany, „rozbierany” i gwałcono wszelkie istniejące prawa- tak też można poczynid z kobietą. Jednak nasza ojczyzna pokazała przez wiele lat, że jest silna i nigdy się nie podda, a ostatecznie jest zdolna do osiągnięcia sukcesu. Można powiedzied że podobnie jest z kobietą w sytuacjach stresowych potrafi „zebrad się w sobie” i wykazad się zadziwiającą siłą oraz determinacją i dążeniem do kooca sprawy, nie zależnie ile będzie musiała włożyd w to wysiłku. Moim zdaniem właśnie takie cechy jak: siła, wytrwałośd i odwaga, sprawiają że stwierdzenie Manuelii Gretkowskiej „ Polska jest kobietą” jest jak najbardziej prawdziwe.