Bezpieczeństwo pewnej grupy państw, które są podmiotami stosunków międzynarodowych

• stan, w którym państwa uznają brak występowania groźby ataku militarnego, presji politycznej, nacisku gospodarczego uniemożliwiającego rozwój (def. Autorów raportu ONZ)
• zespół warunków, norm i mechanizmów międzynarodowych, które zapewniają każdemu państwu pewność istnienia, przetrwania i swobód Służy ono nierzadko do analizowania bezpieczeństwa pojedynczych państw, ale znacznie częściej jest używane do naukowego opisu bezpieczeństwa pewnej ich zbiorowości, Możliwość dwojakiego zastosowania tego terminu wynika z obiektywnego faktu istnienia ścisłego związku między bezpieczeństwem pojedynczych i zbiorowych podmiotów stosunków międzynarodowych. Związek ten jest rezultatem uczestnictwa państwa w systemie międzynarodowym. To głównie z otoczenia zewnętrznego wychodzą zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa, ale też w nim mogą być tworzone warunki stanowiące gwarancje niezakłóconego istnienia i rozwoju każdego z państw. Termin bezpieczeństwo międzynarodowe odnosi się do podmiotowych potrzeb oraz interesów państwa (pewność, że nie będzie zaatakowane lub, że w przypadku ataku otrzyma natychmiastową i skuteczną pomoc) i można by było tutaj uznać je za formę bezpieczeństwa narodowego. Istota bezpieczeństwa międzynarodowego została jednak sprowadzona do polityczno – wojskowych gwarancji dal państwa, które sprawiają, że nie stanie się ono obiektem napaści zbrojnej oraz, że w wypadku takiej agresji otrzyma pomoc ze strony innych państw. Głównym środkiem zapewnienia bezpieczeństwa pozostaje siła wojskowa, jednak zmieniają się sposób oraz okoliczności jej użycia. W systemie międzynarodowym siła zbrojna może być użyta na mocy określonych porozumień (układów prawnomiędzynarodowych) w obronie ofiary agresji. Legalnie i w sposób zespołowy przez państwo zaatakowane i państwa udzielające mu pomocy dla odparcia i likwidacji skutków agresji. Bezpieczeństwo pojmowane jest więc jako zewnętrzne, a więc miedzynarodowe zapewnienie państwu wolności od zagrożeń, strachu i ataku, a odzwierciedleniem tego stanu rzeczy jest stopień zorganizowania się społeczności międzynarodowej. Podsumowując: termin bezpieczeństwo międzynarodowe wyraża szerszą treść niż bezpieczeństwo narodowe, bo służy do określania nie tylko zewnętrznych aspektów bezpieczeństwa pojedynczych państw, ale przede wszystkim do opisywania pewności przetrwania i funkcjonowania systemu międzynarodowego.