Układalność materiału to bardzo ważna cecha dla wyrobów włókienniczych, gdyż ma ona wpływ na ich wygląd w czasie procesu użytkowania. Na podstawie otrzymanych wyników pomiarów próbek dla trzech różnych tkanin możemy stwierdzić, że dwie z tkanin mają bardzo podobną układalność, są to tkaniny jasno-szara i pomarańczowa (różnią się tylko 2% między sobą), natomiast tkanina ciemno-szara różni się prawie o 20% od pozostałych. Z naszych obliczeń wynika, że tkanina ciemno-szara jest raczej wiotka (wartość współczynnika układalności bliższa 100%) a tkaniny jasno-szara i pomarańczowa są dość sztywne (wartość współczynnika bliższa 0%). Należy również zwrócić uwagę, że wszystkie współczynniki układalności badanych tkanin oscylują w pobliżu 50% a z tego wynika, iż cechy wiotkości i sztywności tych materiałów nie są zbyt silne. Naszym zdaniem ta wiotkość tkaniny ciemno-szarej wynika z tego, że jest ona grubsza i nieco cięższa niż pozostałe a co za tym idzie wartość ciężaru własnego jest większa przez co pole powierzchni rzutu próbek dla tej tkaniny jest małe i po podstawieniu go do wzoru uzyskujemy wyższy niż w innych przypadkach współczynnik układalności. Z pozostałymi badanymi próbkami jest na odwrót. Liczba fałd we wszystkich przypadkach materiałów jest taka sama i wynosi 4. W żadnym przypadku kształt rzutu próbki nie jest symetryczny względem środka. Jednakże zauważyliśmy, że kształty rzutu próbek tkaniny ciemno-szarej są bardziej podkreślone dzięki czemu fałdy są bardziej strzeliste i zajmują mniejszą powierzchnię niż pozostałe materiały. Tę zależność widać także w wynikach obliczeń współczynnika układalności. Uważamy, że układalność tkaniny powinna być dobierana w zależności od przeznaczenia danego materiału na wyrób końcowy.

Chcielibyśmy podkreślić, że to ćwiczenie wykonywaliśmy pierwszy raz i ze względu na brak doświadczenia wykonane przez nas zadania (np. odrysowywanie, posługiwanie się Planimetrem) a co za tym idzie końcowe wyniki mogą być obarczone błędami.