Tematem mojej wypowiedzi będzie to, w jaki sposób Cyprian Norwid wykorzystał w wierszu “W Weronie” historię Romea i Julii. Wezmę również pod uwagę opinię Jana Zygmunta Jakubowskiego lub Teresy Kostkiewiczowej. Romantycy często inspirowali się twórczością Szekspira. Odwiedzali znane z jego dramatów miasto Weronę. Kult miłości w okresie romantyzmu ożywił zainteresowanie sławnymi parami kochanków np. Tristiana i Izoldy czy Dantego i Beatrycze. Historie tych par kochanków potwierdzały romantyczną wiarę w moc, siłę romantycznego uczucia. Pierwsza i druga zwrotka utworu Cypriana Norwida pt. “W Weronie” zawiera opis domów Kapuletich i Montekich, przyrody oraz nieba które zdaje się przyglądać domom. Dowiadujemy się, że domy są w bardzo złym stanie, a kiedyś były piękne. Trzecia zwrotka jest refleksją Cyprysów, a czwarta refleksją ludzi. Na niebie widać łagodne oko błękitu, może być ono symbolem Boskiego oka, które łagodnie spogląda na ziemie. Widok może budzić zadumę nad losem dwóch nieprzyjaznych rodów. Nadprzyrodzona siła rzuca gwiazdę ze szczytu. Cyprysy twierdzą, że spadająca gwiazda jest łzą, wyrazem współczucia dla nieszczęsnych kochanków. Łza przenika ziemię, jest im potrzebna. Natura jest ożywiona, współczująca, patrzy na świat irracjonalnie. Ludzie twierdzą, że gwiazda, to nikomu niepotrzebny meteoryt. Postrzegają świat irracjonalnie. Norwid ukazując postawę ludzi posłużył się gorzką ironią, przywołującą ich ocenę świata. Snuje refleksje nad nietrwałością i przemijalnością rzeczy materialnej. Nastrój utworu jest smutny, przygnębiający. Utwór Norwida jest nawiązaniem do powieści Szekspira pt. “Romeo i Julia”. Norwid odnosi się do historii Romea i Juli Liryk W Weronie stanowi kontynuację tych wydarzeń, zawierającą spojrzenie na nie z perspektywy upływającego czasu. Pozwala to poddać je bardziej wnikliwej i rozważnej ocenie. Ponadto wiersz ten nawiązuje również do ballady Adama Mickiewicza pt. Romantyczność, a nawet stanowi jej zminiaturyzowaną wersję. Niewątpliwie przynosi podobny światopogląd do Mickiewiczowskiego i staje się jego istotnym dopełnieniem (romantyczna opozycja czucia i wiary wobec racjonalistycznego szkiełka i oka). Inspiracją dla poety do napisania tego wiersza było zapewne zwiedzenie rzekomych domów skłóconych rodzin werońskich patrycjuszy oraz zobaczenie równie nieprawdziwego grobu Romea i Julii. Owe ruiny i grobowce Szekspirowskich bohaterów stanowiły w okresie romantyzmu jedną z największych atrakcji turystycznych Włoch.

Wstęp: Przypomnienie tematu.

Krótka prezentacja historii Romea i Julii. Przypomnienie kim są Romeo i Julia i jaka była ich rola w utworze Szekspira.

Nawiązania do historii Romea i Julii w wierszu W Weronie Norwida.

Przywołanie sądów Jana Zygmunta Jakubowskiego oraz Teresy Kostkiewiczowej.

Zakończenie- zestawienie opinii historyków literatury z wierszem Norwida, wnioski.