system parlamentarno -komitetowy

System parlamentarno-komitetowy System parlamentarno-komitetowy nazywany jest także systemem rządów konwentu lub zgromadzenia. To jeden ze współczesnych modeli politycznych państw demokratycznych. Dominującą rolę w systemie politycznym Szwajcarii odgrywa parlament, a o specyfice ustroju decydują federacyjny model państwa (26 kantonów), jak i szeroko stosowane formy demokracji bezpośredniej tj. referendum, weto lutowe, inicjatywa ludowa. Szczególną rolę odgrywa referendum, które jest zarządzane obligatoryjnie (obowiązkowo) m.in. w przypadku zmiany konstytucji, czy też przystąpienia Szwajcarii do organizacji międzynarodowej albo fakultatywnie (nieobowiązkowo) w sprawie ustaw Zgromadzenia Federacji, czy też umów międzynarodowych.

System parlamentarno-komitetowy

System parlamentarno-komitetowy nazywany jest także systemem rządów konwentu lub zgromadzenia. To jeden ze współczesnych modeli politycznych państw demokratycznych. Dominującą rolę w systemie politycznym Szwajcarii odgrywa parlament, a o specyfice ustroju decydują federacyjny model państwa (26 kantonów), jak i szeroko stosowane formy demokracji bezpośredniej tj. referendum, weto lutowe, inicjatywa ludowa. Szczególną rolę odgrywa referendum, które jest zarządzane obligatoryjnie (obowiązkowo) m.in. w przypadku zmiany konstytucji, czy też przystąpienia Szwajcarii do organizacji międzynarodowej albo fakultatywnie (nieobowiązkowo) w sprawie ustaw Zgromadzenia Federacji, czy też umów międzynarodowych. Centralną zasadą dla systemu komitetowo-wiecowego jest zakwestionowanie rozdziału władzy pomiędzy organy naczelne o równorzędnym charakterze. Układ taki zburzony został na rzecz supremacji władzy wykonawczej oraz zasady jednolitości władzy państwowej. To parlament jest suwerenem prawa narodu i z tego tytułu należy się mu pełnienie roli organu najwyższego i zwierzchnika nad resztą podmiotów władzy państwowej. Cechami charakterystycznymi systemu parlamentarno-komitetowego jest jednolitość władzy państwowej. Całość władzy wykonawczej oraz legislacyjnej znajduje się w rękach parlamentu, który jest najwyższym organem władzy państwowej i sprawuje ją na zasadzie wyłączności. Zaburzona zatem zostaje zasada trójpodziału władzy stworzona przez Monteskiusza. Odpowiednia konstrukcja systemu mimo to pozwala na stabilność oraz sprawne funkcjonowanie tego typu ustroju rządów. Spośród członków parlamentu powoływana jest głowa państwa. Prezydent sprawuje jednak swoją władzę jedynie formalnie – jest reprezentantem państwa, nie ma kompetencji do skrócenia kadencji parlamentu. Odpowiada natomiast przed nim politycznie. Współcześnie system ten występuje w Szwajcarii. Stanowi to potwierdzenie tezy sprawności systemu parlamentarno-komitetowego. Jak bowiem wiadomo, Szwajcaria należy do najbogatszych i najbardziej rozwiniętych krajów świata. W przeszłości był to ustrój niektórych państw bloku wschodniego. Istotną rolę w systemie politycznym Szwajcarii pełni Sąd Federalny (Trybunał Federalny) wybierany przez Zgromadzenie Federacji na 6 letnią kadencję. Przede wszystkim rozstrzyga on spory między poszczególnymi kantonami, a także między federacja a kantonami. Nie jest on jednak sądem konstytucyjnym i dlatego nie może badać zgodności ustaw z konstytucją. Ustawy może uchylać tylko parlament. Do Sądu Federalnego mogą również składać skargi obywatele, w przypadku łamania ich praw przez władze publiczne. To jeden z najrzadziej spotykanych systemów władzy na świecie. Politolodzy równocześnie uznają go za jeden z najlepszych.