Temat jest trudny do skomentowania ponieważ nas osób młodych, kilkunastoletnich, w tamtych czasach nie było, więc nie możemy mówić o tym na własnych przykładach lub na odstawie naszych obserwacji. Jedynym źródłem naszych informacji mogą być wszelkiego rodzaju media lub źródła historyczne. Postawy naszych rodaków były bardzo zróżnicowane, to wszystko zależało od tego jaki ktoś miał charakter, jaki styl życia prowadził oraz jakie miał nastawienie do społeczności Żydowskiej. Większa część polaków starała się pomagać Żydom. Ludzie jeżeli tylko mogli i chcieli oczywiście to pomagali w najróżniejszy sposób, dawali rodzinom lub pojedynczym ludziom schronienie, lub jakiś kawałeczek miejsca wolnego gdzie mogli zamieszkać chwilowo lub na dłuższy czas. Najczęściej byli oni ukrywani we wszelkiego rodzajach piwnicach, stodołach, oborach i różnego typu budynkach gospodarczych.. Oczywiście taka pomoc była zabroniona przez władze Niemieckie i surowo karano osoby które pomagały Żydom. Karą było rozstrzelanie całej rodziny, bez względu na ilość tych osób oraz na ich wiek, która pomagała w ukrywaniu się. Nie potrzonieważ Polacy byli biedni wiec wykorzystywali tą dogodną sytuację i szantażowali Żydów, że jak nie oddadzą im swoich majątków to wtedy oni doniosą na nich. Żydzi bojąc się oddawali im swoje drogocenne przedmioty, a ci znowu widząc że im się udało szli do innej rodziny i czynili to samo. Niechlubną kartą zapisała się działalność oddziałów partyzanckich faszystowskiej frakcji Narodowych Sił Zbrojnych, które organizowały obławy na ukrywających się się w lasach Żydów. Dochodziło również do sporadycznych konfliktów z innymi oddziałami Sumując wszystko nie da się powiedzieć, opowiedzieć za jedna ze stron, pomagali czy nie pomagali ludności Żydowskiej. Jedni pomagali i zabijających i korzystających na krzywdzie innych (czyli Żydów). Żydzi otrzymali od nas więcej dobra niż zła.