1.1 Sytuacja geopolityczna Niemiec.

Położenie Niemiec w centrum Europy a jednocześnie nad Morzem Północnym i Bałtykiem sprawia, że znajdują się one w sytuacji uprzywilejowanej w kontroli szlaków komunikacyjnych zarówno lądowych, jak i morskich, łączących Europę Zachodnią z Europą Wschodnią oraz Skandynawię z Europą Południową19. Dla Polski terytorium Niemiec stanowi obszar tranzytowy w jej stosunkach handlowych z państwami Europy Zachodniej.

Ź r ó d ł o: Z. Lach, Geografia bezpieczeństwa państw regionu środkowoeuropejskiego, MON, Warszawa 2001. Niemcy pod względem ekonomicznym są mocarstwem światowym a wielkość PKB (według siły nabywczej 2 833 mld $ w 2007 r.) stawia je na trzeciej pozycji w świecie. W gospodarce Unii Europejskiej udział Niemiec wynosi 30%, zaś w jej budżecie 25%. Ta potęga Niemiec przekłada się na ich stosunki gospodarcze z innymi państwami, m.in. zdominowały i „zagospodarowały” one pod względem ekonomicznym państwa Europy Środkowej. Geopolityczne położenie Niemiec jest związane z polityką jaką prowadzi na tle europejskim.

1.2 Polityka zagraniczna Niemiec

   W kwestii niemieckiej polityki zagranicznej są cztery podstawowe filary: UE, stosunki transatlantyckie, dobre stosunki sąsiedzkie oraz relacje z Rosją.

Niemcy są członkami: UE, NATO, OBWE. ONZ jak również Organizacjo Współpracy Gospodarczej i Rozwoju OECD. Niemcy są państwem, które mają wysokie wpływ w sferze świata dlatego też należą do G8 oraz Trójki Weimarskiej. Polityka każdego państwa jest związana z utrzymaniem bezpieczeństwa, ocenienie sił przeciwnika jak również ulepszenie swojej sytuacji na tle innych aktorów międzynarodowych.

1.3 Bezpieczeństwo militarne, siły zbrojne Niemiec

    Bezpieczeństwa militarnego wymaga wyjaśnię w ogólnym pojęciu bezpieczeństwa jak również bezpieczeństwa państwa oraz jego składników bezpieczeństwo militarne to proces obejmujący różnorodne działania, różnorodne środki, których celem jest przeciwdziałanie zagrożeniom zewnętrznym i wewnętrznym, które mogą spowodować groźbę użycia siły militarnej w celu naruszenia terytorium i ograniczenia suwerenności państwa, utrzymanie zdolności do przeciwstawienia się użyciu siły militarnej.  Jest to jednocześnie stan uzyskany w wyniku zorganizowanej obrony przed tymi zagrożeniami. 

Z definicji wynika, iż zasadniczymi elementami bezpieczeństwa militarnego są: ▲ Siły zbrojne, ich organizacja i wyposażenie. ▲ Zawarte Sojusze militarne i inne organizacje. ▲ Koncepcja strategiczna wykorzystania wszelkich sił.

„O znaczeniu strategicznym Niemiec w Europie i na świecie przesądza ich położenie geograficzne, potencjał ludzki i militarny oraz systematycznie zwiększająca się aktywność tego państwa w przedsięwzięciach międzynarodowych organizowanych prze ONZ i NATO. Terytorium Niemiec i nowocześnie zorganizowane siły zbrojne tego państwa odgrywają kluczową rolę w systemie dowodzenia i wsparcia logistycznego NATO. Na szczególną uwagę zasługuje tu sprawny i niezawodny system dowodzenia i mobilizacyjny oraz szkolnictwo wojskowe.”

Federalny Minister Obrony Ursula Gertrud von der Leyen sprawuje dowództwo nad siłami zbrojnymi. Jeżeli chodzi pion wojskowy minister w czasie pokoju kieruje samodzielnie resortem. W czasie wojny zadania przekazuje kanclerzowi federalnemu. Natomiast w pionie cywilnym, minister obrony jest przełożonym wszystkich pracowników cywilnych wojska jak również pełni funkcję szefa administracji wojskowej. Kiedy nastąpią wszystkie stany nadzwyczajne minister obrony na wniosek Bundestagu ma prawo wprowadzić w siłach zbrojnych wyższy stan gotowości bojowej. Ustalenia te są uzgadniane z organami dowodzenia NATO. Sztab Sił Zbrojnych RFN jest najwyższym i stale funkcjonującym organem operacyjnym. Stanowi organ roboczy generalnego inspektora Bundeswehry. Spełnia funkcje tradycyjnie przypisywane sztabom generalnym. Do jego zadań należą: opracowywanie koncepcji (doktryn) wojskowo-strategicznych, zasad wychowania i szkolenia a także planowania operacyjnego i przedstawiania potrzeb kadrowych, sprzętowych, materiałowych i finansowych. W jego strukturze występuje Centrum Dowodzenia Bundeswehry. Bundeswehra jest to siódme najpotężniejsze wojsko świata (stan na2013 r.). Za datę utworzenia Bundeswehry uznaje się 5 maja 1955. Bundeswehra wchodzi w skład sił zbrojnych NATO, uczestniczy więc w NATO-wskich akcjach (np.IFOR, SFOR, potem EUFOR w Bośni-Hercegowinie, KFOR w Kosowie i in.), a także w akcjach humanitarnych ONZ (np. UNOSOM w Somalii).
Bundeswehra składa się z trzech rodzajów sił zbrojnych: Heer (wojska lądowe) w sierpniu 2013 roku liczebność armii wynosiła 62 293 żołnierzy Heer powstało w 1955 razem z marynarką wojenną (Marine) oraz siłami powietrznymi (Luftwaffe). W sierpniu 2013 roku liczebność armii wynosiła 62 293 żołnierzy. Ważnym elementem jednostek bojowych wojsk lądowych jest nowoczesne uzbrojenie i wyposażenie techniczne. Dysponują one czołgami „Leopard 2” (ok. 1700) oraz „Leopard 1” (ok. 2000), pojazdami rozpoznawczymi SPz-2 Lucks (600), rozpoznania skażeń TPZ-1 i „Wiesel”, bojowymi wozami piechoty „Morder” (2000), transporterami M-113 i TPZ-1 (1200). Jednostki artylerii posiadają działa ciągnione kal. 105 i 155 mm (300), samobieżne haubice kal. 155 (500), moździerze kal. 120 mm (600), wyrzutnie art. rakietowej MLRS kal. 227 mm (140) i LARS kal. 110 mm (60). Obronę przeciwpancerną zapewnia ponad 2300 systemów ppk TOW i „Milan”. Lotnictwo wojsk lądowych ma ok. 500 śmigłowców (ok. 100 CH-53) i śmigłowców przeciwpancernych Bo-105P. Działania wojskowe Heer • UNOSOM II • Implementation Force • Wojna domowa w Kosowie • Wojna w Afganistanie (2001-) Marine- marynarka wojenna Niemiec, zwana często Deutsche Marine, od 1945 roku jako “niemiecka służba oczyszczania z min” (Deutscher Minenräumdienst), z powodu wstąpienia przez Niemiec do NATO, w 1956 roku powstała Marine, zwana często Bundesmarine, a od zjednoczenia Niemiec w 1990 roku połączoneVolksmarine i Marine przyjęły nazwę Marine. W 2013 personel liczył 15 516 osób.W marynarce wojennej służy ok. 25 tys. ludzi (wyszkolone rezerwy liczą ok. 16tys. ludzi). Jednostki bojowe stacjonują w 5 bazach i liczą: 3 okręty rakietowe, 8 fregat, 18 okrętów podwodnych i 20 ścigaczy rakietowych. Jednostki trałowo-minowe dysponują 40 trałowcami i niszczycielami min różnych typów.
Luftwaffe (Lotnictwo wojskowe) siły powietrzne III Rzeszy (1933-1945), powołane 26 lutego 1935 roku rozkazem Hitlera, również oficjalna nazwa powojennych sił powietrznych Republiki Federalnej Niemiec aż do dzisiaj.Jej zadaniem jest prowadzenie walki powietrznej, bombardowanie sił nieprzyjaciela oraz prowadzenie desantu powietrznego i rozpoznania lotniczego. Niemieckie siły powietrzne liczą ok. 70 tys. osób personelu wojskowego (wyszkolone rezerwy stanowią ok. 100 tys. ludzi). Jednostki bojowe podlegają dwóm dowództwom – Południe i Północ (po 2 dywizje lotnicze). Ogółem Luftwaffe ma 12 eskadr myśliwsko-bombowych i rozpoznawczych „Tornado” (275), 7 eskadr myśliwców F-4F „Phantom II” (151), 1 eskadrę Mi-29 (24), 3 eskadry transportowe C-160 „Transall” (80) i 4 śmigłowców UH-1D (100). Jednostki rakietowe mają: 48 wyrzutni rakiet „Patriot”, 35 eskadr I-Hawk i 13 eskadr „Roland II”. Do roku 2011 nabór do Bundeswehry opierał się na zasadzie obowiązkowego poboru. W szczytowym okresie zimnej wojny jej liczebność sięgała blisko pół miliona żołnierzy, natomiast na koniec grudnia 2004 już tylko ok. 250 tys.

1.4 Zakończenie, wnioski

Złożoność współczesnego świata, postępujący rozwój techniczny oraz globalizacja przyczyniają się do identyfikowania nowych rodzajów zagrożeń, a co za tym idzie podejmowania wysiłków na rzecz dbania o bezpieczeństwa.

W celu przeanalizowania stanu sytuacji militarnej jak i prognozie i rozwoju w pierwszej części przedstawiłam jakie jest położenie geopolityczne Niemiec. Aspekt ten ma duży wpływ na politykę zagraniczną. Natomiast polityka ma zadanie na zapewnieniu i ulepszeniu bezpieczeństwa, przez różne organizacje. Na końcu przedstawiłam potencjał militarny Niemiec. Na końcu chce powiedzieć o prognozie i propozycji rozwoju sytuacji militarnej. Jeżeli chodzi o rozwój pod aspektem technicznym wojska, to Niemcy są państwem wysoko rozwiniętym, stawiają jednak nad rozwojem gospodarczym kraju niż nad rozwojem wojska. Na przykład na stanie Bundeswehry jest aktualnie 31. dwumiejscowych, wąskokadłubowych śmigłowców szturmowych Tiger produkowanych przez europejskie konsorcjum Eurocopter. Jednak ponad 67 proc. z nich nie nadaje się do użytku. Gotowych do akcji jest tylko 10 maszyn . Powinni również skupić się nad rozwoje nowej technologii lepszego zmechanizowania wojska, lepszym szkoleniu żołnierzy. Ich rozwój polega również na współpracy w pomocy misja pokojowych, humanitarnych. Niemcy angażują się w wielu regionach świata, chcąc w ten sposób przyczynić się do rozwiązywania konfliktów międzynarodowych oraz wspierać tworzenie społeczeństwa obywatelskiego. Kraj podejmuje znaczne wysiłki w zakresie ulepszenia instrumentów zapobiegania kryzysom zarówno w ramach multilateralnych, jak i na płaszczyźnie krajowej. Obejmują one m.in. udział w misjach pokojowych Organizacji Narodów Zjednoczonych, realizację projektów na rzecz demokratyzacji oraz wysyłanie personelu cywilnego. W 2002 roku Ministerstwo Spraw Zagranicznych utworzyło w Berlinie Centrum Międzynarodowych Misji Pokojowych (ZIF), w którym planowo przygotowuje się osoby cywilne do udziału w międzynarodowych misjach ONZ, OBWE lub Unii Europejskiej. Udział Bundeswehry w misjach zbrojnych ma miejsce tylko wspólnie z sojusznikami i partnerami w ramach NATO, UE lub ONZ i jest wkładem Niemiec w operacje szybkiego reagowania. Na początku 2010 roku w międzynarodowych misjach pokojowych uczestniczyło ok. 6900 żołnierzy Bundeswehry. Misje te obejmują swoim zasięgiem walkę z terroryzmem w ramach operacji „Enduring Freedom" na Morzu Arabskim i Oceanie Indyjskim i prowadzoną przez UE misję ATALANTA wymierzoną przeciwko piractwu, misje mające na celu utrzymanie pokoju na Bałkanach (KFOR, EUFOR), jak również misję stabilizacyjną w Afganistanie (ISAF). Ponadto Bundeswehra uczestniczy między innymi w Sudanie w misji obserwacyjnej UNMIS. Od czasu pierwszej misji niemieckich sił zbrojnych w Kambodży w 1992 roku w regionach objętych kryzysem na rzecz pokoju i stabilizacji było zaangażowanych ok. 250 tys. żołnierzy Bundeswehry. Prognoza dla sytuacji militarnej Niemiec jest pozytywna, choć uzbrojenie nie jest dość dobre. Stanowisko Niemiec na arenie międzynarodowej mów samo za siebie. Moim zdaniem w przyszłości nie ma większego zagrożenia w naruszeniu bezpieczeństwa wewnętrznego Niemiec przez inne państwo. Ponieważ potrafią użyć prawidłowo swoją politykę zagraniczną, jak również przynależą do wielu organizacji, które mają na celu strzec podstawowych wartości państwa. Jeśli chodzi o uzbrojenie, na ten rok 2015 nie ma planów powiększenia budżetu na wojsko.

Bibliografia:

1. Lach Z., Łaszczuk A., Skrzyp J. (2000) Wojskowo-geografi czna charakterystyka Niemiec, wyd. AON, Warszawa, s. 14.
2. Z. Lach, Geografia bezpieczeństwa państw regionu środkowoeuropejskiego, MON, Warszawa 2001.
3. W. Kitler, Bezpieczeństwo narodowe RP. Podstawowe kategorie. Uwarunkowania. System, AON, Warszawa 2011, s.39-44.
4. Słownik terminów z zakresu bezpieczeństwa narodowego, Akademia Obrony Narodowej, Warszawa 1994, s.6.
5. J. Wojnarowski, J. Babula, Bezpieczeństwo militarne RP, AON, Warszawa 2010, s.31.
6. Konstytucja Niemiec artykuł 65a Strony internetowe:
7. Die Stärke der Streitkräfte (niem.). bundeswehr.de, 11 października 2013. [dostęp 2013-11-01].
8. http://forsal.pl/galerie/826809,duze-zdjecie,4,przeglad-uzbrojenia-bundeswehry-zobacz-czym-dysponuje-niemiecka-armia-galeria.html Aktualizacja: 2014-10-10 23:52