Techniki i metody działań terrorystów

Podział na terroryzm indywidualny i zbiorowy służy określeniu, czy przedmiotem ataku terrorystycznego staje się konkretna osoba, czy też przypadkowa zbiorowość. W wypadku zabójstwa konkretnego polityka czy porwania biznesmena mówimy o terroryzmie indywidualnym, którego ofiara jest ściśle określona. Jednak większość ataków terrorystycznych motywowanych politycznie jest przejawem terroryzmu zbiorowego, którego ofiarami padają przypadkowe osoby. Rzut oka na historię terroryzmu pozwala zauważyć, iż coraz więcej aktów terroru to przykłady terroryzmu zbiorowego. Przyczyna tkwi zapewne zarówno w rozwoju techniki (jeden zamachowiec może obecnie zabić wiele osób) jak i w tym, że w coraz większej liczbie krajów system rządów opiera się na demokracji przedstawicielskiej, co oznacza, iż zabicie nawet kilku funkcjonariuszy państwowych nie powoduje większych perturbacji w funkcjonowaniu całego aparatu władzy. Terroryści dokonując swoich zamachów posługują się metodami, które są charakterystyczne dla ich przestępczej działalności. Przez wieki o terroryzmie jako formie walki politycznej można mówić praktycznie do czasów antycznych pozostały one niezmienne, zmieniały się natomiast narzędzia (środki walki), którymi terroryści się posługują. Postęp naukowo-techniczny odcisnął swoje piętno także na jakości terrorystycznego rzemiosła. Najnowsze zdobycze naukowo-techniczne, nawet w takiej dziedzinie jak informatyka, mogą i służą terrorystom w ich zbrodniczej działalności. Powiązanie pomiędzy metodami działania a terroryzmem, jest tak silne w świadomości społeczeństw, że gdy nawet pospolity przestępca ucieknie się do nich w swoim działaniu, od razu okrzyknięty jest mianem terrorysty. Szczególnie, po mistrzowsku, wykorzystują to media czyniąc z każdego takiego wydarzenia akt terroryzmu. Tak jest np. w Polsce, kraju na dzień dzisiejszy wolnym od terroryzmu, w którym jednak przestępcy posługują się metodami terrorystów. Właściwe określenie tego zjawiska z naszego rodzimego podwórka, to nie terroryzm a terror kryminalny. Fakt, iż nie mamy własnego terroryzmu nie oznacza, że na terenie naszego kraju nie może dojść do zamachu terrorystycznego. Jak powszechnie wiadomo terroryzm nie zna granic, uderza tam gdzie jest najmniej spodziewany, w najmniej spodziewanym momencie. Przekonali się o tym Węgrzy na początku lat 90. W ich kraju również nie ma tradycji ruchów terrorystycznych. Mimo to palestyńska organizacja terrorystyczna dokonała zamachu na autobus wiozący rosyjskich emigrantów, pochodzenie żydowskiego, jadący na lotnisko w Budapeszcie. Na szczęście samochód-pułapka eksplodował zbyt wcześnie, powodując jedynie rany wśród pasażerów autobusu i policjantów go konwojujących. Biorąc pod uwagę dotychczasowe analizę zamachów terrorystycznych, jakie miały miejsce na świecie, można wyspecyfikować najczęściej stosowane metody ataku terrorystycznego – należą do nich: zamachy na życie konkretnych osób – jest to najstarsza znana forma działania terrorystów, stosowana powszechnie do dnia dzisiejszego. Cele ataku są często do przewidzenia, a terroryści niezmiennie przyznają się do niego po jego wykonaniu. Najczęściej zamachy skierowane są przeciwko: urzędnikom administracji państwowej, dyrektorom przedsiębiorstw, policjantom, żołnierzom, przywódcom partii politycznych. Metody działania terrorystów

• Zabójstwa - stanowią jedną z najpopularniejszych metod terrorystycznych. Najczęściej motywacją zabójstw jest uzyskanie jak największego rozgłosu, dlatego ofiarami padają z reguły politycy lub osoby związane z administracją międzypaństwową i międzynarodową, osoby wysoko postawione w hierarchii religijnej lub przedstawiciele biznesu i organizacji finansowych. Ten środek jest w gruncie rzeczy najprostszy i możliwy do przeprowadzenia przy użyciu jak najmniejszych środków i sił. Zabójstwa indywidualne mają charakter symboliczny i dlatego mogą one wywierać wpływ na opinie publiczną. Wystarczy wymienić zamachy na prezydenta Stanów Zjednoczonych Johna F. Kennedy’ego , na papieża Jana Pawła II , na premiera Szwecji Olofa Palmego. Niezależnie od tego, czy zamach był udany, czy też nie, samo jego przeprowadzenie miało ogromny wpływ na społeczeństwo.

• Zamach bombowy - może być zorganizowany w celu zabicia jakiejś ważnej osobistości, ale najczęściej jest skierowany przeciwko celom masowym, niosąc ze sobą wiele przypadkowych ofiar. Zamachy bombowe stosowane są aby wywołać psychozę i poczucie zagrożenia wśród społeczeństwa, przez co władze często zmuszone są do pójścia na kompromis i podjęcia negocjacji z terrorystami. Jest to najczęstsza metoda stosowana przez terrorystów. Jest tak za sprawą kilku faktów: po pierwsze zdobycie elementów do skonstruowania bomby nie stanowi dużego problemu, po drugie możliwość wyboru miejsca są bardzo szerokie, a po trzecie samo jego przeprowadzenie nie jest wyjątkowo trudne. Siła rażenia materiałów wybuchowych gwarantuje duże możliwości osiągnięcia celów. Warto również wiedzieć, że bomba jest tzw. „ ślepą” bronią, która razi bez wyjątku wszystkich, którzy znajdują się w jej otoczeniu. Jest to bardzo jasny sygnał, iż terroryści są zdeterminowani stosując taką metodę.

• Porwania – Są stosunkowo rzadko stosowaną techniką, ze względu na trudność w zorganizowaniu i przeprowadzeniu całej akcji. Ofiarami porwań są osoby, które mogą być silną kartą przetargową w negocjacjach terrorystów z dysydentami. Porywacze szantażują dysydentów groźbą zamordowania ofiary, żądając wysokiego okupu lub przedstawiając inne roszczenia. Pośrednikiem w negocjacjach są często media.

• Wzięcie zakładników – Jedna z bardziej spektakularnych metod działania. Terroryści opanowują samolot, statek, pociąg, budynek lub inny obiekt w którym pozostają osaczeni ludzie. Zamachowcy również posługują się szantażem, grożąc śmiercią zakładników w przypadku nie spełnienia ich żądań. Taka akcja, często dramatycznie przedstawiona w mediach, może wymusić na przeciwniku zmianę decyzji i zmusić go do pójścia na kompromis. Jedną z najnowszych technik, która właściwie dopiero się rozwija i jest jeszcze rzadko stosowana jest

• Cyberterroryzm - Jest jedną z najnowszych technik, która właściwie dopiero się rozwija i jest jeszcze rzadko stosowana. Jest to opanowanie przez terrorystów sieci teleinformatycznej. W dzisiejszym skomputeryzowanym świecie, niesie to ze sobą olbrzymie zagrożenia i ogromne straty finansowe. Metoda ta jednak w obecnym czasie nie jest jeszcze popularna wśród organizacji terrorystycznych, gdyż wiąże się dużymi nakładami i trudną organizacją techniczną. Należy się jednak spodziewać, że w związku z ciągle rozwijającą się komputeryzacją, w najbliższej przyszłości terroryści coraz częściej będą sięgać po tę metodę.

-Bioterroryzm. Groźba jego użycia jest bardzo skutecznym środkiem zastraszania, jednak użycie jej nie jest takie łatwe i wiąże się z dużym ryzykiem strat we własnych szeregach. Polega na nielegalnym wykorzystaniu czynników biologicznych w celu zastraszenia ludności cywilnej, wymuszeniu określonych działań na rządzie danego państwa. Bioterroryzm może być dyktowany pobudkami osobistymi, politycznymi, społecznymi lub religią. Bioterroryści upodobali sobie w sposób szczególny bakterie, wirusy, riketsje i grzyby.

• Broń masowego rażenia - w związku z postępem technologicznym jest coraz łatwiejsza do skonstruowania i coraz więcej krajów deklaruje możliwość jej wyprodukowania. Rodzi to niebezpieczeństwo współpracy terrorystów z tymi krajami i pozyskanie takiej broni. Zastosowanie jej jest trudne, ale nie niemożliwe. Na szczęście groźba użycia takiej broni, jest najczęściej formą wywierania nacisku, aniżeli realnym zagrożeniem. Jeśli jakieś państwa- lub terroryści- sięgną po broń masowego rażenia, nikt nie będzie naprawdę bezpieczny.
  Z terroryzmem można walczyć w sposób bezpośredni i pośredni. Sposób bezpośredni polega na walce zbrojnej, czyli stosowaniu drużyn AT, innych jednostek specjalnych, dokonywaniu rajdów na pozycje terrorystów w ich bazach, czy też zastosowanie metod zapobiegania atakom terrorystycznych (zwiększanie obrony ważnych ośrodków na terytorium danego kraju). Sposób pośredni to tzw. “Walka o Serca i Umysły”. To jest przeciąganie na swoją stronę ludności cywilnej, tak aby nie pomagała terrorystom (np. taka sytuacja jest w Afganistanie), ale również agitacja antyterrorystyczna w swoim kraju, ucząca, jak się zachować w razie ataku terrorystycznego ale Walka z terroryzmem jest trudna, ponieważ jest to tzw. wojna asymetryczna. Polega to na to na tym, iż strona o mniejszym potencjale wojskowym atakuje stronę o większym potencjale wojskowym. Przykładem może być atak na World Trade Center w 2001 roku. Nikt nie wiedział, że terroryści uderzą (a może wiedział i nic nie zrobił) i nastąpiło wielkie zamieszanie. Właśnie na tym polega trudność wojny z Terror, nie wiesz, kiedy uderzą, gdzie, jakimi siłami, środkami, aby ich pokonać potrzebna jest, zakrojona na szeroką skalę, współpraca wielu państw.