SCENARIUSZ ZAJĘĆ SOCJOTERAPEUTYCZNYCH

DLA DZIECI Z PROBLEMEM W ZAKRESIE KOMUNIKACJI WERBALNEJ Dla grupy dzieci w wieku 12-14 lat ZAJĘCIA nr 1 TEMAT ZAJĘĆ: WITAMY SIĘ BEZ SŁÓW DATA ZAJĘĆ: 07.06.2014r. CZAS TRWANIA ZAJĘĆ: 40 min. PROWADZĄCY ZAJĘCIA: CEL ZAJĘĆ:

• wzajemne poznanie się uczestników ze sobą i prowadzącym,
• zawarcie wstępnego kontaktu,
• zapewnienie uczestnikom poczucia bezpieczeństwa i przynależności do grupy CELE TERAPEUTYCZNE:
• zapewnienie poczucia akceptacji (stworzenie klimatu bezpieczeństwa i otwartości)
• wzmocnienie wiary w siebie; budowanie pozytywnej samooceny i poczucia własnej wartości;
• stopniowe przezwyciężanie własnej nieśmiałości;
• korzystny wpływ na komunikację i wzajemne zrozumienie;

CELE EDUKACYJNE:

• rozwijanie umiejętności komunikowania się;
• rozwijanie umiejętności poszukiwania wsparcia w otoczeniu;

METODY: gry ruchowe, zajęcia plastyczne;

• praca w małych zespołach;
• zabawa;
• zajęcia manualne;

MATERIAŁY POMOCNICZE:

• kartki A-4;
• duże arkusze papieru;
• kredki;

PRZEBIEG ZAJĘĆ:

1. RUNDKA WSTĘPNA - KRĄG

Siedzimy w kręgu, jedno krzesło jest wolne. Prowadzący przedstawia się, opowiada o sobie. Następnie mówi: „ Miejsce po mojej prawej stronie jest wolne i zapraszam na nie (wymieniamy imię ), która/y…………………….. (tu podajemy kilka informacji o uczestniku - wiek, miejsce zamieszkania, zainteresowania, hobby, ……………….). Przedstawiając każdego z uczestników prowadzący prosi, aby napisał swoje imię na arkuszu papieru leżącym na podłodze i powrócił na swoje miejsce. 2. WITAMY SIĘ BEZ SŁÓW

Uczestnicy spacerują po sali i pozdrawiają się nawzajem bez używania słów (skinieniem głowy, machaniem ręką, uśmiechem, kłanianiem się).

3.  SYGNAŁY
   

Uczestnicy siadają w kole, tak by wszyscy dobrze się widzieli. Każdy wymyśla swój indywidualny sygnał, np. mruganie, krzyżowanie rąk czy nóg, klepanie się, gest. Przed rozpoczęciem gry, uczestnicy demonstrują swoje sygnały. Osoba rozpoczynająca grę musi zademonstrować najpierw swój sygnał, a następnie sygnał kogoś innego. Właściciel tego sygnału musi wtedy odpowiedzieć, nadając kolejno swój sygnał i sygnał innej osoby. Osoba, która nie zareaguje – odpada. Gra toczy się do momentu, w którym na polu bitwy pozostanie tylko 1 gracz.

4. GRUPKI

Uczestnicy chodzą po sali. Kiedy prowadzący mówi „dwa”, „trzy” lub „cztery”, uczestnicy tworzą grupy składające się z odpowiedniej liczby osób. Zamiast podawać liczbę, można wypowiedzieć jakieś zdanie, na podstawie którego uczestnicy muszą sami odgadnąć, o jaką liczbę chodzi, np. „ ile łap ma kot”, „ile liter jest słowie dwa”.

5. ROZMOWA NA PAPIERZE

Uczestnicy dobierają się w pary i siadają naprzeciwko siebie. Pary otrzymują kartki i kredki. Każda osoba w parze wybiera sobie kolor kredki, którą będzie się posługiwała w tym ćwiczeniu. Jedna z osób rysuje „coś” na kartce (znak, symbol, plamę, kreskę itp.). Następnie przekazuje kartkę osobie w parze, która „odpowiada” jej rysując swoje „coś”. Tak rozmawiają dalej na przemian. Na zakończenie prace są prezentowane i omawiane przez prowadzącego.

4.  PANTOMIMA
   

Każdy z uczestników przedstawia pantomimicznie, jak czuje się w tej chwili (zadowolenie, radość, spokój, złość, smutek itp.), a pozostali nagradzają go brawami.

5. ZAKOŃCZENIE

Na dużym arkuszu papieru każdy z uczestników, obok swojego wcześniej wpisanego imienia, dorysowuje „buźkę” wyrażającą stan emocjonalny, w jakim obecnie się znajduje. Arkusz zostaje wspólnymi staraniami powieszony na tablicy lub ścianie.

6. RUNDKA KOŃCZĄCA - KRĄG
   

„Iskierkę puszczam z moich rąk, niechaj powróci do mych rąk”. Uczestnicy stojąc w kręgu z zaplecionymi dłońmi, przesyłają po kolei niewidoczny dla innych uścisk dłoni, który ma dotrzeć do osoby rozpoczynającej uścisk.