Eugeniusz Felicjan Kwiatkowski urodził się 30 grudnia 1888 w Krakowie, zmarł 22 sierpnia 1974 w Krakowie. Polski wicepremier, minister skarbu, przemysłu i handlu II Rzeczypospolitej. Stworzył 4-letni plan inwestycyjny przewidujący rozbudowę infrastruktury, zwiększenie potencjału obronnego kraju, przygotowanie fundamentów dla przyszłej rozbudowy przemysłu, łącznie z aktywizacją Staropolskiego Okręgu Przemysłowego. Zainicjował budowę portu i miasta w Gdyni. Znacznie przyczynił się do powstania Stalowej Woli – miasta leżącego w woj. podkarpackim. Wniósł wielki wkład w rozwój polskiego przemysłu chemicznego: zakładów azotowych w Chorzowie i Tarnowie. Eugeniusz Kwiatkowski w Gdyni jest traktowany jako jedna z bardziej zasłużonych postaci dla rozwoju miasta. Dzięki niemu w błyskawicznym tempie rozpoczęła się budowa gdyńskiego portu, który stał się dla międzywojennej Polski „oknem na świat”. Poza budową portu przyczynił się do powstania polskiej floty handlowej, uwalniając Polskę od opłacania obcych armatorów. Jednocześnie z jego inicjatywy powstała Dalekomorska Flota Rybacka. REFORMY KWIATKOWSKIEGO Pierwsze oznaki chaosu w 1928 – rząd zezwolił na swobodny, niekontrolowany wywóz kapitału z Polski. 1929 – krach gospodarczy – spadek produkcji przemysłowej, rolniczej, spadek rezerw dewizowych i kruszcowych, wielka inflacja. W Polsce kryzys był głębszy w rolnictwie, spowodowany zacofaniem i niedoinwestowaniem. Kryzys w przemyśle był mniejszy – już od dawna stosowano zasady interwencjonalizmu państwowego, później go tylko zwiększono. Przemysł zbrojeniowy nie ucierpiał. Największym i najwydatniejszym portem w Polsce był port w Gdyni. Od 1929 – 1930 kapitaliści próbowali ratować kraj przez kartelizację – nic z tego. Autorem pomysłu na ratowanie gospodarki był Kwiatkowski: a) ratować gospodarkę kiedy kryzys wygasa, b) na nowo tworzyć gospodarkę, c) centralne planowanie, d) proces ten ma odbyć się siłami wewnętrznymi, e) brać pożyczki z kraju i zagranicy. W 1936 Kwiatkowski przedstawił projekt 4-letniego planu rozwoju gospodarki: a) rozwój przemysłu zbrojeniowego, b) wydobycie surowców, c) rozwój energetyki. Plan ten został zrealizowany w ciągu 2 lat. Nowy plan – 15-letni na 5 trzylatek, w każdym z tych 3-letnich odcinków inna gałąź: a) przemysł zbrojeniowy, b) komunikacja, c) rolnictwo, d) przemysł motoryzacyjny, e) 3-letni okres wyrównujący. W 1939 wszedł w życie pierwszy z tych odcinków. Jednak nie było szans na zrealizowanie planu – wybuch wojny. Wielkim osiągnięciem Kwiatkowskiego był stworzenie Centralnego Okręgu Przemysłowego COP:

• tania siła robocza,
• dobre miejsce strategiczne – widły Wisły i Sanu, od południa góry a) ogromne pieniądze poszły na przemysł zbrojeniowy,
• polskie myśliwce,
• karabiny przeciwpancerne,
• działa przeciwpancerne, Mimo tej doskonałości plan odbywał się wielkimi kosztami. Warszawa, okolice i Lublin – silne ośrodki przemysłowe. Czasy działania Eugeniusza Kwiatkowskiego: 1926 – 1930 – minister przemysłu i handlu 1928 – 1930 – poseł na sejm 1935 – 1939 – wicepremier i minister skarbu 1938 – 1939 – poseł na sejm

Jest autorem szeregu prac ekonomicznych: „Zagadnienie przemysłu chemicznego na tle wielkiej wojny” (1923), „Postęp gospodarczy Polski” (1928), „Polska gospodarcza w roku 1928” (1928), „Powrót Polski nad Bałtyk” (1930), „Dysproporcje. Rzecz o Polsce przeszłej i obecnej” (1932). Do wydania przygotowywane jest „Archiwum Morskie Eugeniusza Kwiatkowskiego” (Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Gdyni, współpraca prof. Marian Marek Drozdowski).