Myślą przewodnią działań logistycznych podejmowanych w sytuacjach kryzysowych jest możliwie jak najszybsze dotarcie z niezbędnym zaopatrzeniem i usługami logistycznymi do wszystkich poszkodowanych . Wielkość niezbędnie koniecznych dostaw zaopatrzenia oraz zakres usług logistycznych mogą być określone wg minimalnych norm, bowiem istotą działań logistycznych w sytuacjach kryzysowych jest zapewnienie osobom poszkodowanym możli-wości przetrwania. Jest to cel nadrzędny i najważniejszy. W dostarczaniu środków zaopa-trzenia najważniejsze są: woda pitna, żywność, odzież i energia elektryczna i cieplna. Z logistycznego punktu widzenia na organizację, w tym szczególnie na realizację dostaw zaopatrzenia oraz świadczenia usług logistycznych i medycznych mają wpływ przede wszyst-kim czynniki, które stanowią bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, a także ich mienia, dziedzictwa kulturowego lub infrastruktury krytycznej. Czynniki determinujące zabezpieczenie logistyczne ludności poszkodowanej w sytu-acjach kryzysowych to przede wszystkim presja czasu, zjawisko stale towarzyszące, powodują je realnie występujące zagrożenia i wynikające z nich ryzyko utraty zdrowia lub życia, jeśli pomoc przyjdzie za późno będą straty w ludziach. Zjawisko dychotomii pojawia się przy zde-rzeniu z jednej strony strategii działania logistycznego z mnogością zjawisk, najczęściej z bardzo dużą liczbą poszkodowanych. Powoduje to, że z jednej strony, dążąc do zapewnienia osobom poszkodowanym warunków przetrwania, można stosować minimalne normy należ-ności, a z drugiej strony, skala zjawiska wymaga zmasowanego użycia dostępnego potencjału logistycznego i medycznego, aby zaspokoić nawet minimalne potrzeby osób poszkodowa-nych. Kolejnym czynnikiem jest duża różnorodność oraz zmienność zjawisk, podczas każdej katastrofy istnieje całe mnóstwo zjawisk, które mogą zagrozić poszkodowanym takie jak: intensywny deszcz, śnieg, ekstremalne temperatury; wobec powyższego każdorazowo w za-leżności od rodzaju zdarzenia zadania logistyczne mogą mieć inną treść, skalę, priorytet. Eks-tremalne warunki powodują stałe zagrożenia dla życia lub zdrowia; upały, mrozy, pożary, skażenia, itp.; wzmaga się zjawisko wyścigu z czasem. Izolacja regionów zwykle ma miejsce, kiedy potrzeb zapobiegania grabieży mienia, izolacji rejony w którym nastąpiła epidemia cho-roby zakaźnej bądź skażenie środowiska, itp.; w tym celu na drogach dojazdowych organizo-wane, są posterunki kontrolno-ochronne, mogą być to również patrole. Mogą wystąpić trud-ności z dotarciem zniszczenie infrastruktury komunikacyjnej (powódź, zawał, śnieg, itp), zasadniczy problem to uzyskiwanie odpowiedniej liczby środków transportu oraz stosowanie właściwych procedur zapewniających pomoc medyczną, dostawy zaopatrzenia i inne. Limi-towanie dostaw w zaopatrzenie oraz świadczeń usług logistycznych potrzeby są większe od posiadanych zapasów zaopatrzenia oraz potencjału wykonawczego, najczęstszą przyczyną limitów jest większa niż prognozowana liczba poszkodowanych; wprowadzone limity nie mogą ograniczać dostaw zaopatrzenia poniżej norm krytycznych oraz z zakresu usług ratują-cych zdrowie i życie. Ewakuacja ludności przebywanie w rejonie ludności jest niebezpieczne dla zdrowia lub życia, lub gdy usługi logistyczne. są bardzo utrudnione; ze względu na skalę przedsięwzięcia ustalane są priorytety :osoby chore, w podeszłym wieku, matki z dziećmi oraz inne osoby nie uczestniczące w akcji kompleksowe wykorzystanie dostępnych środków, ochrona mienia, łączenie rejsów powrotnych z dostawami.