Izabela Łęcka jest bohaterką powieści Bolesława Prusa pt. Lalka. Jest młodą i piękną kobietą mieszkającą ze swym ojcem Tomaszem Łęckim. Pochodzili z arystokracji, posiadali wielki majątek, który ze względu na zbyt wystawny sposób życia został roztrwoniony. Izabela uczyła się języków, podróżowała, znała się na modzie i kokieterii, była przyzwyczajona do wygód i luksusów. Dużo podróżowała i obracała się wśród ludzi będących na poziomie. Ojciec spełniał jej wszelkie zachcianki. Izabela wzbudzała ogromne zainteresowanie u mężczyzn, ale nie dopuszczała do siebie myśli o byciu z mężczyzną spoza arystokracji. Panna Izabela była piękną kobietą, ale jednocześnie bardzo pruż, wyrachowaną i zapatrzoną w siebie, była przyzwyczajona do wystawnego życia, była bardzo często otoczona przez swoich adoratorów, doskonale zdawała sobie sprawę ze swojej urody. Była bardzo sprytna i przebiegła, przyzwyczajona była do życia w luksusie i zdawała sobie sprawę z tego, że małżeństwo z rozsądku byłoby dla niej najlepszym rozwiązaniem, ponieważ Izabela nie widziała w sobie człowieka pracującego, nie znała się na interesach ani na zarabianiu pieniędzy. łęcka była w przekonaniu o swojej wyższości, Miała bardzo wysokie mniemanie na swój temat, a ludźmi należących do niższego poziomu pomiatała. nie była zdolna do głębszych uczuć, flirtowała z wieloma mężczyznami ( najbezwstydniej kokietowała wszystkich mężczyzn ). Marzyła o księciu z bajki i idealnej miłości. Pragnęła od mężczyzny hołdu, prezentów, uwielbienia i szacunku do siebie. Odrzucała wielu starających się o jej rękę, a z Wokulskiego, który był szaleńczo w niej zakochany, chciała uczynić swego powiernika. Jego miłość wykorzystała bez żadnych skrupułów. Izabela gardziła uczuciami Wokulskiego, nawet przez myśl jej nie przeszło, że mogła by wyjść za mąż za zwykłego kupca, ale gdy dostrzegła że interesują się nim inne kobiety zmieniała stosunek do Wokulskiego. Mimo to nie rezygnuje ze znajomości ze Starskim i na oczach narzeczonego flirtuje z nim w innym języku będąc przekonana że Woluński nie rozumie ich rozmowy. Świadczy to o jej zakłamaniu i zbytniej pewności siebie. Wolański dostrzegał w swojej ukochanej brak jakichkolwiek zasad moralnych i poczucia wartości. Dostrzegał jej płytkość w rozmowach ( Jakie ona ze mną płaskie rozmowy prowadziła), brak skromności, samouwielbienie. Izabel swoim postępowanie doprowadziła Wokulskiego do ruiny psychicznej, odebrała mu chęć do życia. Izabela Łęcka w powieści Lalka została pozbawiona zasad moralnych, interesowała się tylko własnym dobrem, nie liczyła się z uczuciami innych choć sama siebie uważała za osobę wrażliwą. Nie potrafiła docenić miłości Wokulskiego, patrzyła na niego tylko przez pryzmat pieniędzy.