Pisarze i poeci często opisują zachowanie człowieka w warunkach wojny. Jednym z nich jest Gustaw Herling-Grudziński. W swoim utworze pt. „Inny świat” opisuje sowieckie łagry, gdzie ludzie dawali wyraz swojej słabości lub bohaterstwa. Jest to doskonały zbiór opowieści o różnych postawach człowieka wobec obozowej rzeczywistości, która niszczyła go psychicznie, wykorzystując jego słabości. Musiał odnaleźć w sobie siłę aby przeżyć i zachować swoje człowieczeństwo. Okres II wojny światowej wywarł niezatarte piętno na psychice każdego człowieka, który zmuszony był przejść przez to piekło. Trudne warunki życia w sowieckich łagrach: izolacja od świata zewnętrznego, pozbawienie wszelkich praw oraz wyniszczająca fizycznie praca sprowadzająca człowieka do roli jednostki siły roboczej sprawiały, że jego osobowość uległa stopniowej degradacji i powoli tracił poczucie wartości moralnych, ważnych w normalnym życiu. Walka o przetrwanie staje się najważniejszym priorytetem. Więźniowie w milczeniu akceptują brutalne prawa narzucone przez system obozowy. Nie sprzeciwiają się, kiedy na ich oczach gwałcone są kobiety, dokonywane są samosądy czy też mordowani są współwięźniowie. Stają zupełnie obojętni na krzywdę drugiego człowieka. Dbają wyłącznie o siebie. Nieustannie odczuwalny głód powoduje, że człowiek poniża się żebrząc o odrobinę jedzenia. Zachowanie kobiecej godności spada na drugi plan. Przykładem jest córka generała z Mołodeczna, która aby zaspokoić swój głód stała się prostytutką. Człowiek boi się utraty resztek sił, umożliwiających mu pracę. Strach czyni go słabym, niszczy go psychicznie. Z biegiem czasu człowiek słaby psychicznie zaczyna wierzyć w spreparowaną przez władzę winę i przyznaje się do rzeczy, których w rzeczywistości nie popełnił. Słabość więźniów przyspiesza proces zezwierzęcenia. Człowiek zaczyna kierować się przede wszystkim potrzebami biologicznymi, zapominając o prawdziwych wartościach, takich jak: współczucie, chęć niesienia pomocy, miłość, przyjaźń, zaufanie. Siła człowieka, żyjącego w nieludzkich warunkach obozu pracy, może mieć różnorodny charakter. To, co w normalnym życiu postrzegamy jako słabość, można nazwać siłą w warunkach, dobiegających od normy. Siłą więźniów była chęć przeżycia za wszelką cenę, nawet za cenę drugiego człowieka. Grudziński przybliża kilku więźniów, którzy swoją postawą wykazali, że nawet w nieludzkich warunkach są w stanie podjąć walkę o zachowanie swego człowieczeństwa, wykazując się godną podziwu siłą charakteru i pragnieniem pozostania wiernym swoim zasadom: Kostylew przypalający rękę w ogniu, aby nie pracować dla systemu, który osądził go na podstawie fałszywych dowodów, Rusto Karinen podejmujący próbę ucieczki wbrew rozsądkowi, Natalia Lwowna, która poprzez próbę samobójstwa chciała sama zadecydować o czasie i sposobie śmierci, Jewgienija Fiodorowna odnajdująca prawdziwe szczęście w miłości do Jarosława R. Siłą wykazywali się wszyscy więźniowie obozu pracy, mając w sobie tyle woli życia, aby podjąć walkę o przetrwanie, niezależnie od swej postawy wobec rzeczywistości. „Inny świat” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego to utwór o sile i słabości człowieka w świecie pozbawionym wszelkich zasad moralnych i norm etycznych. Według mnie mimo iż każdy niewolnik w sowieckich łagrach postępował wbrew zasadom człowieczeństwa to gdzieś w głębi pozostała mu siła która pomogła przeżyć i zapomnieć o tragicznych wydarzeniach w czasie okupacji.