Romantyczni poeci na emigraci wyrazali swoja tesknote za ojczyzna pisac poezje. W swoich wierszach pisali o negatywnych odczuciach związanych z emigracją oraz wspomnieniach dotyczących ojczyzny. Każdy z poetów uważał swój kraj za wspaniały,a ludzi mieszkających w nim za życzliwych i uprzejmych. Autorzy bardzo często kierują wiersze do Boga, w których [pokazują mu swoje zaufanie oraz nieskończoną wiarę w jego moc.Wierza w to że beda mogli wrocic do swojej ukochanej oczyzny. Poetów nazywano “piegrzymami” czyli tułaczami, wedrocami po swiecie, ktorzy nie mogli znalesc dla siebie miejsca gdyż nie mogli wrócić do swojej ojczyzny. Jedym z nim jest Cyprian Kamil Norwid ktory podczas emigracji napisal wiersz “Moja piosnka II” opowiadający o swojej bezsilności. Podmiotem lirycznym jest C.K. Norwid kierujacy swoja wypowiedz do Boga. Poeta czuje wielką tesknote za domem, do którego już nie wróci. Przedstawia swoja nostalgię, samotność, smutek i bezsilność. Autor wspomina piekny wiejski krajobraz. Przypomina sobie o bocianim gniezdzie ktore symbolizuje szczescie. Przywodzi na pamiec szereg obrazow ktore poteguja tylko jego tesknote. Poeta nie do końca godzi sie ze swoim losem, gdyż w kazda zwrotke konczy zwrotem “teskno mi panie”. Podmiot liryczny ma nadzieje ze Bog mu pomoze i bedzie mogl wrocic do swojego domu. Poeta jest na tyle przygnebiony emigracja, że nie zauwaza tego co go otacza. Nie cieszą go piekne krajobrazy otwartego morza na ktorym sie znajduje oraz zachod slonca przy ktorym pisal ten wiersz. Z wiesza możemy wywnioskować, że dla autora jest to bardzo ciężki okres w życiu, w którym szuka pocieszenia u Boga. Drugim z utorow napisanych przez C.K. Norwid podczas emigracji jest wiersz pod tytulem „moja ojczyzna”. Autor wyraza przekonanie ze ojczyzna to cos wiecej niż ziemia i przyrode danego kraju. Uwaza że choc Panstwa nie ma na mapie to ono i tak istnieje ponieważ jest w sercach patriotow. Przedstawia tezę, że dopóki żyją obywatele ojczyzny to istnieje panstwo. Kolejnym przykładem jest wiersz Juliusza Słowackiego pod tytułem „hymn”, ktory zostal napisany podczas jednej z wielu podrozy. Utwor ten jest osobistym wyzaniem polaka emigranta tęskniącego za ojczyzna. Opowiada o swoich ciepierniach i o tym jak ciężko mu bez ojczyzny. Kieruje swoja wypowiedz do Boga. Z tych dzieł możemy wywnioskować, ze choc ludzie są poza ojczyzna to ją wspominają, trzymaja w sercu, pisza o niej wiersze i wychwalaja. Bardzo często kierują swoje słowa do Boga, bo wierzą w jego moc oraz szukaja u niego wsparcia i pomocy w tych trudnych dla nich chwilach.