W przypowieści biblijnej młodszy syn pragnie samodzielności. Chce aby ojciec podzielił majątek i dał mu jego część Ojcze, daj mi część własności, która mnie przypada. Ojciec ulega prośbie syna i daje mu jego część. Po krótkim czasie syn opuszcza ojca. Odchodzi do życia w wolności, które uważa za lepsze. Trwoni swój majątek na rozpustnym i grzesznym życiu. Po pewnym czasie jego pieniądze kończą się, zaczyna tesknić i żałować swojej decyzji. Znajduje się w trudnej sytuacji życiowej nie ma za co żyć, a tym bardziej bawić sie tak jak do tej pory. Postanawia powrócić do ojca. Przyznaje się do popełnionego błędu. Prosi ojca, aby uczynił go jednym ze swoich namiestników: Ojcze zgrzeszyłem przecie Niebu i wobec ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem. Młodszy syn okazuje skruchę, przyznaje się do błędu. Ojciec wybacza synowi jego błedy.Bardzo cieszy się z jego powrotu. Rozkazuje nawet wyprawić ucztę powitalną Przenieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go, dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadzcie utuczone ciele i zabijcie będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten syn mój był umarły, a znowu ożył, zaginoł a odnalazł się. Inną postawę prezentuje starszy syn, który był zawsze przy ojcu, był mu wierny. Gdy powraca jego brat czuje urazę. Uważa, że to niesprawiedliwe co robi ojciec, gdyz jemu nigdy nie wyprawił żadnej uczty, a trwa przy nim zawsze. A syn młodzsyodszedł i roztrwonił swój majatek przec co starszy z synów czuje się niedoceniony. Widać,że miłość ojca do synów jest bezgraniczna. Mimo, że syn go opuścił i wydał wszystkie jego pieniadze ten go nie odrzucił. Przypowieśc ta ma swoje paraboliczne znaczenie, gdyż na przykładzie tej przypowiesci jest pokazane jak Bóg będzie traktował każdego nawróconego grzesznika. Napewno będzie postępował tak samo i nigdy go nie odrzuci tylko przyjmie z wielką radością

Postawę ojca i syna można też dostrzec w " Innym świecie" Gustawa Herlinga - Grudzińskiego. Syn przedstawiony w utworze jest oficerem Armii Czerwonej odsuwającym się od ojca i zapominajacym o nim. Pisze bardzo krótkie listy, przez które ojciec martwi się o niego. Ojciec, który jest w łagrze ma tylko jedno marzenie, chce jeszcze raz zobaczyć syna, którego tak bezgranicznie kocha. Bardzo ciężko pracuje, aby w końcu zasłużyć na wymarzone widzenie. Syn nie docenia starań ojca, zdradza go i doprowadza do załamania nerwowego. Co prowadzi do odmawiania pójścia do pracy, pali wszystkie listy. Charakter syna zmienia się dopiero wtedy, gdy trafia on sam do obozu. Wtedy odczuwa strach przed spotkaniem z ojcem, steje się pokorny. Ale gdy ojciec ujrzał syna, spełniło się jego marzenie. Był bardzo szczęśliwy nie czuł żadnych urazów ani żalów. Wybaczył synowi wszystkie błędy. Co świadczy o tym, że miłoścojca jest bezgraniczna i o wiele silniejsza niż miłość syna, gdyż Sasza dla własnej kariery zapomina o ojcu, który później i tak wszystko wybacza.

Reasumując, obaj ojcowie kochają swoje dzieci tak bardzo, że wybaczają im największe błędy. Przypowieść ukazuje rzeczywistość i bohaterów bez cech indywidualnych, natomiast bohaterowie " Innego świata" to historia autentyczna. Opisująca pobyt w łagrze. Opowieść Grudzińskiego to współczesna wersja biblijnej opowieści o synu marnotrawnym. Oba teksty pokazują wybaczającą miłość ojcowską. Ojca, który potrafi wybaczyć wszystko i o wszystkim zapomnieć.

Ojciec i syn. Dwa pokolenia różniące się poglądami i normami moralnymi. W mojej pracy chciałabym porównać fragment przypowieści biblijnej i fragment " Innego świata" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Oba te utwory pokazują podobne zdarzenia. Odejscie, sprzeciw, skruchę syna i wybaczenie ojca. Nic sie nie zmieniło w miłosci ojca do dzicie mimo, że powstanie obu utworów dzieli około 2000 lat.