Ergonomia ( z jęz. greckiego: ergon – praca + nomos – prawo, wiedza) – to nauka o pracy, czyli dyscyplina naukowa zajmująca się dostosowaniem pracy do możliwości psychofizycznych człowieka. Ma na celu humanizowanie pracy poprzez taką organizację układu: człowiek - maszyna - warunki otoczenia, aby wykonywana ona była przy możliwie niskim koszcie biologicznym i najbardziej efektywnie, co uzyskuje się m.in. poprzez eliminację źródeł chorób zawodowych. Ergonomia jest nauką interdyscyplinarną i kompleksową. Korzysta z dorobku takich nauk lub dziedzin naukowych jak: psychologia pracy, socjologia pracy, fizjologia pracy, higiena, medycyna pracy, organizacja pracy, antropometria oraz nauk technicznych, np. budowy maszyn. Ergonomia jest dziedziną stosowaną, zatem może się rozwijać tylko wówczas, gdy zasady i zalecenia przez nią wypracowane znajdują zastosowanie w praktyce. Badania praktyczne są źródłem podstawowych informacji zasilających rozważania teoretyczne. Wyróżnia się ergonomię koncepcyjną (wprowadzanie zasad ergonomii podczas opracowania koncepcji oraz projektowania) i ergonomię korekcyjną (korektę warunków pracy na drodze modernizacji już funkcjonujących stanowisk pracy, maszyn, urządzeń). Podczas projektowania i wdrażania do eksploatacji nowoczesnych środków ochrony indywidualnej konieczne jest uwzględnienie zasad ergonomii tak, aby rozmiar, ciężar oraz inne cechy użytkowe były dopasowane do użytkownika i nie powodowały dyskomfortu w trakcie użytkowania.