Patriotyzm, oznacza umiłowanie kraju ojczystego, rodzinnej ziemi, a także gotowość poświęcania się dla własnego narodu. Więc czy można być patriotą zarówno w czasie wojny, jak i w czasach pokoju? Zgadzam się z tym stwierdzeniem i postaram się to udowodnić.

Pierwszym argumentem potwierdzającym tezę jest postawa głównych bohaterów powieści pt. : “Kamienie na szaniec”. Alek, Rudy i Zośka, mimo szalejącej wokół wojny, nie poddali się nawet na moment. Mimo bardzo młodego wieku potrafili uczynić swoje życia godnymi zapamiętania przez kolejne pokolenia. Byli patriotami zarówno, gdy szli na “tajne misje”, jak i ucząc się w szkole, czy też siedząc z rodzinami w domach. Nie wstydzili się tego, że są Polakami, że mają polskie pochodzenie.

Postawy patriotyczne miały niewątpliwie ogromny wpływ na to, w jakim kraju teraz żyjemy. Przykładem patrioty, który poświęcił życie walce o wolność ojczyzny, jest Tadeusz Kościuszko. Jako naczelnik powstania odniósł zwycięstwo w bitwie pod Racławicami, a jego męstwo i poświęcenie stały się wzorem dla przyszłych pokoleń, mimo że kolejne bitwy zostały przegrane.

Postacią, która także zasługuje na miano patrioty, jest Karol Wojtyła. Zawsze starał się pomagać Polsce i Polakom. Nigdy nie zapomniał o swoim pochodzeniu – często podczas nabożeństw pozdrawiał rodaków i wielokrotnie odwiedzał ojczyznę, choć czasy nie były łatwe. Zapisał się w historii jako człowiek, który przyczynił się do upadku komunizmu. Miał odwagę przeciwstawić się złu. Karol Wojtyła to wielki patriota, jeden z największych.

W swoich rozważaniach próbowałam odpowiedzieć na pytanie, czy patriotą można być zarówno w czasie wojny, jak i w czasach pokoju. Patriotą jest ten, kto kocha i szanuje swoją ojczyznę niezależnie od sytuacji historycznej. Każdy czas jest dobry na to, by wykazać się miłością do ojczyzny.