Obraz pt. “Krzyk” Edwarda Mucha namalowany został w 1893r. Wykonany jest przez malarza w kilku technikach graficznych i uważany jest za pierwszy charakterystyczny obraz ekspresjonistów. Podobno inspirację podczas tworzenia obrazu malarz znalazł w swoim życiu. Na pierwszym planie obrazu widać postać niewiadomej płci. Ma szeroko otwarte oczy jakby w przerażeniu a usta rozwarte są do krzyku. Ręce postaci w obronnym geście spoczywają na głowie. Postać stoi na moście, który widać w tle obrazu jednak nie widać jego końca. Po moście za postacią kroczą dwie osoby. Niebo jest czerwone, a rzeka lub jezioro bardzo ciemne. Dzieło Mucha przedstawia lęk. Lęk współczesnych ludzi przed osamotnieniem. Osoba na obrazie krzyczy, ale nikt jej nie słyszy. Tak jest również w naszym życiu. Krzyczymy, prosimy o pomoc, a i tak nie dostajemy tej pomocy i nikt nie słyszy naszego wołania. Jesteśmy samotni. Malarz w swoim obrazie wyraził uczucie strachu i rozpaczy. Mroczny charakter nadają również ciemne kolory wody i faliste linie krwistego nieba. A sam niekończący się most można interpretować jako most życia. Dzieło to skłania nas do refleksji nad naszym życiem, lękami i samotnością…