Uważam, że ostatnie 20 lat przemian ustrojowych to sukces polskiej demokracji, ponieważ mamy demokratyczną konstytucję opartą na najważniejszych zasadach systemu demokratycznego, które zostały zapisane w I Rozdziale Konstytucji z 2 kwietnia 1997 r. I tak m.in. przywrócono trójpodział władz i urząd Prezydenta RP. W tym ostatnim przypadku urząd prezydenta został przywrócony w 1989 roku po obradach Okrągłego Stołu, a pierwsze wybory prezydenckie (wybór dokonany przez Zgromadzenie Narodowe) odbyły się 19 lipca 1989 r., natomiast po raz pierwszy prezydenta wybrano w wyborach bezpośrednich 9 grudnia 1990 r. – pierwsza tura wyborów odbyła się 25 listopada 1990r. – prezydentem został Lech Wałęsa. Ponadto przywrócenie urzędu prezydenta to niewątpliwie nawiązanie do tradycji II Rzeczpospolitej. Trójpodział władz gwarantuje sprawność działania systemu demokratycznego, a dodatkowo dualizm władzy wykonawczej chroni system państwa przed rządami autorytarnymi jednej osoby. Musimy jednak zwrócić uwagę, że owszem przywrócono trójpodział władz, ale mieliśmy i mamy do czynienia z licznymi konfliktami, chociażby związanymi z niejasnym rozdziałem kompetencji w Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r. między Prezydentem RP i Radą Ministrów. Szczególnie konflikt ten jest widoczny wtedy, kiedy Prezydent RP jest z innej opcji politycznej niż rząd. Co się wówczas dzieje? Dochodzi do sporów, na których nie tylko cierpi sytuacja wewnętrzna państwa, ale również obraz państwa na arenie międzynarodowej. Jednak takie właśnie spory nie mogą mieć wpływu na ocenę całego systemu politycznego i przemian ustrojowych, a także zmian jakie dokonały się w Polsce przez ostatnie 20 lat. Polska jest młodą demokracją i pewne relacje, jak te na linii Prezydent RP – Rada Ministrów dopiero się kształtują. Ugruntowane współcześnie demokracje kształtowały się przez wieki, my mieliśmy tylko 20 lat i z pewnością dobrze został wykorzystany ten właśnie czas.