Ludzka mowa to jedno z najpotężniejszych narzędzi jakimi może władać człowiek. Ktoś kto potrafi z niej korzystać jest w stanie przekonać drugą osobę do swoich racji, zdobyć jej względy czy po prostu nią manipulować. Mowa jest w stanie zdziałać tyle samo złego co dobrego, ale w mojej pracy chciałbym przedstawić jej mroczniejszą stronę. To jak kilka trafnie wypowiedzianych zdań potrafi zmienić szlachetnego człowieka w zwykłego złoczyńcę pokazuje przykład Makbeta ze sztuki Szekspira o tym samym tytule. Makbet jest z początku idealnym wzorcem prawego człowieka. Jest odważny, wierny swoim przekonaniom, lojalny wobec bliskich, a także oddany władcy. Wystarczyło jednak kilka słów przepowiedni by to się zmieniło. Oczywiście nie stało się tak od razu. Proces demoralizacji bohatera rozpoczyna się wraz z wypełnieniem się jej pierwszej części związanej z nadaniem Makbetowi tytułu thana Kardoru. Po tym wydarzeniu Makbet wysyła do swojej żony list zawierający treść przepowiedni. To wystarczyło by w Lady Makbet obudziły się od dawna skrywane marzenia i ambicje. Z kochającej, troskliwej i dbającej o dobro męża żony w jednej chwili staje się osobą która jest w stanie zrobić wszystko aby pomóc przeznaczeniu. Od tego momentu Lady Makbet zaczyna robić wszystko aby przekonać mającego wątpliwości męża do zbrodni wymierzonej w króla Dunkana. Aby osiągnąć swój cel jest w stanie ranić i poniżać Makbeta. Obrazuje to scena podczas uczty dla króla. „Umiesz śmiało marzyć | Ale na śmiały czyn to już cię nie stać?” Makbet broni się i wypiera się własnych słabości, ale jego żona jest nieustępliwa i uraża jego (i każdego mężczyzny) najczulszy punkt - dumę. „Gdybyś | Miał dość odwagi, aby pójść krok dalej, | Byłbyś mężczyzną w stopniu jeszcze wyższym”. Nie są to już słowa wiernej i kochającej żony, lecz ogarniętej żądzą władzy kobiety, która nie cofnie się przed niczym aby ją zdobyć. Świetnie ukazują to jej własne słowa. „Wiem, jaką się miłość | Czuje do dziecka przy piersi – karmiłam | Nie raz – a przecież wyrwałabym sutek | Z bezzębnych dziąseł, z uśmiechniętych błogo | Warg, i strzaskała czaszkę niemowlęciu, | Gdybym przysięgała wcześniej, że to zrobię”. Lady Makbet uruchomiła cały wachlarz intryg i kłamstw. Stosowała ona wiele zabiegów, które wpływały na psychikę jej męża i ostatecznie doprowadziły do jego demoralizacji. Przykładem takich działań było między innymi postawienie się na miejscu bohatera lub zasugerowanie mu zabójstwa jako dowodu miłości do niej samej. Język którego używała kobieta był przemyślany, skuteczny, a przede wszystkim przekonywujący. Jej wypowiedzi były impresywne oraz zawierały pytania retoryczne, porównania i liczne wykrzyknienia. Wszystko to wpływało na Makbeta, a on stopniowo poddawał się manipulacjom. Uważam, że gdyby nie Lady Makbet nigdy nie doszłoby do późniejszych wydarzeń. To właśnie ona omamiła męża i nadała bieg całej późniejszej akcji, za co poniosła później adekwatną według mnie karę. Myślę, że pomimo oczywistego udziału w zbrodni, sam bohater nigdy by jej nie dokonał gdyby nie manipulacje ze strony żony. Przykład z Makbeta pokazuje nam prawdziwą siłę wypowiadanych przez nas słów. Mówiąc coś na głos powinniśmy najpierw wszystko dokładnie przemyśleć, aby nasza wypowiedź nie przyniosła nam żadnych przykrych konsekwencji.