Otwarcie i prowadzenie salonu kosmetycznego wiąże się z koniecznością spełnienia wymogów sanitarnych. Zakłady, w których wykonuje się zabiegi związane z naruszeniem ciągłości tkanek, należy traktować jak gabinety zabiegowe i w związku z tym stosować procedury sanitarne. Obecnie przepisy mające zastosowanie do salonów kosmetycznych są uregulowane przez ustawę z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. nr 234, poz. 1570 z późn. zm.). Ponadto istotne wskazówki wynikają z uchylonego już rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lutego 2004 r. w sprawie szczegółowych wymogów sanitarnych. W celu osiągnięcia właściwej higieny w salonie kosmetycznym dezynfekcji należy poddawać: -Ręce personel -Skorę klienta -Narzędzia i przybory kosmetyczne -Miejsca trudno dostępne -Duże powierzchnie -Odzież
-Sanitariaty Kolejność czynności dezynfekowania narzędzi:

1. Dezynfekcja
2. Opłukanie
3. Osuszenie
4. Konserwacja Kryteria decydujące o wyborze środka do dezynfekcji: • Niska toksyczność wobec klienta i personelu • Tolerancja materiałowa co oznacza że wybrany środek nie może ujemnie wpływać na narzędzia i sprzęt w gabinecie kosmetycznym • Oczekiwana skuteczność mikrobójcza • Dobra biodegradacja • Ekonomika, czyli stosowany środek powinien być racjonalny w użyciu, np. myjąco – dezynfekujący, łatwe przygotowanie roztworu roboczego o właściwym stężeniu.

Dezynfekcja (odkażanie) – postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale. Dezynfekcja niszczy formy wegetatywne mikroorganizmów, a nie zawsze usuwa formy przetrwalnikowe. Zdezynfekowany materiał nie musi być jałowy. Środki dezynfekcyjne wykazują zróżnicowaną aktywność: od podstawowego bakteriobójczego zakresu po szeroki obejmujący również zdolność eliminowania prątków gruźlicy , grzybów i wirusów Sterylizacja, wyjaławianie - jednostkowy proces technologiczny polegający na zniszczeniu wszystkich, zarówno wegetatywnych, jak i przetrwalnikowych form mikroorganizmów. Sterylizacji można dokonać mechanicznie, fizycznie, bądź chemicznie, najczęściej używa się metod fizycznych. Prawidłowo wysterylizowany materiał jest jałowy - nie zawiera żadnych żywych drobnoustrojów (także wirusów) oraz ich form przetrwalnikowych. Metody sterylizacji Sterylizacja parą wodną pod ciśnieniem Nasycona para wodna powoduje gwałtowną hydrolizę, denaturację i koagulację enzymów i struktur komórkowych. Wyjaławianie jest rezultatem wysokiej temperatury oraz aktywności c wody. Zwykle stosowane temperatury sięgają 108-134 °C, wtedy czas wyjaławiania wynosi 15-30 minut. Aby osiągnąć taką temperaturę pary, podnosi się ciśnienie o wartość od jednej atmosfery w górę. Wzrost ciśnienia o jedną atmosferę powoduje podniesienie temperatury wrzenia wody o około 10 stopni. Wyjaławianie parą wodną przeprowadza się w autoklawach (aparatach ciśnieniowych), wyposażonych w przyrządy do pomiaru temperatury i ciśnienia oraz odpowiednie elementy zabezpieczające (zawory). Proces sterylizacji parą wodną składa się z następujących etapów: A. Czas nagrzewania - ciepło przenika wówczas w głąb materiału. Czas ten jest różny dla różnych obiektów, dlatego np. różne rodzaje pojemników należy wyjaławiać oddzielnie. B. Czas wyrównania temperatury - para wodna oddaje swoje ciepło utajone materiałowi aż do chwili, gdy temperatury wyrównają się i wymiana ciepła ustąpi. C. Czas wyjaławiania - właściwa sterylizacja, podczas której staramy się utrzymywać temperaturę przez stosowny okres. Zwykle dla bezpieczeństwa wydłuża się go o połowę. D. Czas schładzania autoklawu - czas od chwili przerwania ogrzewania do momentu, gdy manometr wskaże, że ciśnienie wewnątrz autoklawu jest równe atmosferycznemu. Nasyconą parą wodną możemy wyjaławiać zarówno roztwory wodne, jak i odzież ochronną, opatrunki, narzędzia. Materiały należy zabezpieczyć przed powtórnym skażeniem. Środki do sterylizacji narzędzi • Autoklaw • Sterylizator kulkowy • Sanityzator