W mojej pracy postaram się przybliżyć szósty nawyk działania, czyli synergii. Zacznijmy od tego czym jest synergia. Rozwijając definicję słownikową, z synergią mamy do czynienia wówczas, gdy analizując współdziałanie co najmniej dwóch czynników o określonym działaniu i określonej wydajności dojdziemy do wniosku, iż efekt ich wspólnego działania jest większy niż suma efektów działania poszczególnych czynników pracujących oddzielnie. Nie jest przy tym istotne jakie będą to czynniki oraz jakie będą miały działanie. Dlatego warto zauważyć, iż synergia może być zjawiskiem korzystnym i pożądanym (jeżeli połączone zostaną czynniki o działaniu obiektywnie pozytywnym), lub niekorzystna, szkodliwa (jeżeli połączymy czynniki o działaniu negatywnym). Słowa synergia próbuje się dziś używać do opisywania niezwykle wielu zjawisk, często niespokrewnionych ze sobą dziedzinach. Synergia opisuje więc między innymi zjawiska występujące w biologii, chemii, fizyce czy religioznawstwie. W fizyce elementarnym przykładem takiego procesu są maszyny proste, np. dźwignia. W chemii zjawiskiem synergicznym jest zjawisko katalizy. Oprócz materii nieożywionej synergią określać można także zjawiska zachodzące między organizmami żywymi. Jednym z takich zjawisk jest mrowisko. W mrowisku suma pracy mrówek przewyższa swoją efektywnością sumę pracy pojedynczych osobników. Właściwie rozumiana synergia jest najwyższą formą życiowej aktywności, testem i manifestacją wszystkich nawyków jednocześnie. Synergia jest więc istotą kierowania, a jej centrum stanowią pewne zasady. Synergia jest obecna wszędzie także w naturze, jeśli posadzimy obok siebie dwie rośliny, polepszą one jakość gleby bardziej niż gdyby rosły one osobno. Jeśli złożymy dwie deski mogą one utrzymać większy ciężar niż utrzymałaby jedna z nich. Można przez to zrozumieć, że całość jest lepsza i bardziej wydajna niż poszczególne jej części.

Możemy także mówić o komunikacji synergicznej. Przy komunikowaniu się synergicznym człowiek otwiera się na nowe możliwości, wybory. Ludzie używający synergii nie są do końca pewni, co będzie na końcu, ale czują się bezpiecznie, odczuwają chęć przygody, doświadczenia. Są jedynie pewni tylko tego, że będzie inaczej niż na początku. Najniższy poziom komunikacji występuje wtedy gdy zaufanie jest niskie, dochodzi do tego, że każdy broni swojego zdania i swoich poglądów. Ten rodzaj komunikacji prowadzi do porozumiewania się stron, ale jedna z tych osób będzie wygrywająca/przegrywająca lub też przegrywająca/wygrywająca. Komunikacja z szacunkiem to pośredni poziom porozumiewania się. Na tym poziomie osoby dochodzą do kompromisu, komunikują się grzecznie, lecz nie odczuwają potrzeby rozumienia wzajemnych uczuć, a także obie strony dają i biorą. Komunikacja na najwyższym poziomie to komunikacja synergiczna jest nią wysoka współpraca i zaufanie między osobami, co powoduje lepszą i wydajniejszą pracę .W niektórych przypadkach nie można osiągnąć komunikacji synergicznej, ale przy większych staraniach i chęciach można dążyć do efektywniejszego kompromisu. Komunikacja synergiczna polega na tym, aby być empatycznym, czyli wczuć się w uczucia innych. Trzeba zrozumieć potrzeby i emocje drugiej osoby. Jednak nie należy ustępować ze swojego stanowiska, ale poszukać trzeciej możliwości, która by satysfakcjonowała jedną, jak i drugą osobę. W komunikacji synergicznej właśnie to jest podstawą w porozumieniu się , aby wyłonić trzecie rozwiązanie dogodne dla obu stron, jest to lepszy sposób niż kompromis. W komunikacji synergicznej istotą jest docenianie różnic między ludźmi na podłożu emocjonalnym, uczuciowym i psychologicznym. Osoba, która chce dojść do synergii, powinna mieć w sobie dość pokory i skromności, aby zrozumieć, że posiada ograniczenia na dany temat w określonej sprawie, czyli pojąć, że nie zawsze wszystko wie. Do określonej sprawy należy podejść obiektywnie a trzecie rozwiązanie się , wyjście z danej sytuacji się znajdzie. Komunikować się synergicznie znaczy, że należy przyjąć postawę wygrywa, szukać zrozumienia, być otwartym na inną osobę oraz poszukać trzeciej możliwości, ponieważ ona prawie zawsze istnieje.

Często zdarza się nam być w sytuacji konfliktowej, gdzie widzimy tylko dwa rozwiązania, właściwe i niewłaściwe. Wtedy należy wraz z drugą stroną poszukać trzeciego rozwiązania. Trzeba odłożyć na bok swoje ambicje i wsłuchać się w to, co mówi druga osoba, trzeba starać się zgłębić jej punkt widzenia. Następnie należy przedstawić swoją sytuację, co czujemy i jak widzimy daną kwestię. Gdy nastąpi obustronne zrozumienie, należy przystąpić do dyskusji i zacząć współpracować. Nowe rozwiązanie będzie odmienne od pierwszych założeń, jednak przyniesie satysfakcje obu stronom. Okaże się też, że jest to lepsze od początkowych stanowisk zainteresowanych osób.

Spotykamy się także z synergią negatywną. Szukanie trzeciego wyjścia często doprowadza do produkowania negatywnej energii. Zamiast dojść do kompromisu często spotykamy się z wyliczaniem cudzych grzechów, konfliktami, rywalizacją oraz próbami rozszyfrowania innych. Ludzie często by umocnić swoją pozycję, stosują większy nacisk. Próbują być bardziej elokwentni. Często ludzie, którzy są zależni, próbują odnosić sukcesy we współzależnej sytuacji. Zależą albo od czerpanej z danego stanowiska siły albo zależy im na popularności u innych. Mówią zgodnie z technikami prowadzącymi do sytuacji wygranej, ale nie chcą tak naprawdę słuchać tylko manipulować innymi. Takie środowisko nie sprzyja prawidłowemu rozwojowi Synergii. Ludzie, którzy nie mają poczucia bezpieczeństwa, starają się podporządkowywać sobie innych. Nie potrafią zrozumieć, że siła związku leży w możliwości innego spojrzenia na sprawę. Identyczność nie jest Twórcza i nie sprzyja synergii, jej istotą jest docenianie różnic.

Człowiek w pełni wykorzystuje swój potencjał, gdy używa swojej twórczej wyobraźni i intuicji połączonej z logiką. Można przez to rozumieć, że w życiu nie jest ważna tylko logika, ale także emocje. Docenianie różnic, umysłowych, emocjonalnych, psychologicznych, stanowi istotę synergii. Kluczem jest zrozumienie tego, że ludzie nie widzą świata takim, jaki jest, ale takim, jacy oni właśnie są. Osoba prawdziwie skuteczna z pokorą przyjmuje własne ograniczenia postrzegania i z szacunkiem docenia interakcję z umysłami innych ludzi. O ile trudne jest zdefiniowanie synergii, o tyle jeszcze trudniejsze jest zmierzenie jej efektów i nieulegające wątpliwościom stwierdzenie jej wystąpienia w warunkach naturalnych. Wymaga to bowiem przeprowadzenia doświadczenia, które wykluczałoby wpływ czynników poza eksperymentalnych. To jednak często jest rzeczą niezmiernie trudną, czasami wręcz niewykonalną. Przeszkodą jest również czas upływający od momentu połączenia czynników do momentu uzyskania efektów, który zniekształca wyniki pomiarów.