Teoria Turnera nie opiera się bezpośrednio na danych. Na poparcie różnych elementów swojej argumentacji Turner zebrał dane z wielu źródeł. Żeby znaleźć odpowiedź na pytanie: Jak stosunkowo mało społeczne zwierzę, takie jak małpy człekokształtne może stać się bardziej społeczne i lepiej zorganizowane by przetrwać w warunkach otwartej przestrzeni na sawannie? Posiłkował się pracami Maryanski, ponieważ analizują one wszelkiego rodzaju badania nad zachowaniem naczelnych w kategoriach analizy sieciowej, wykazując że małpy człekokształtne posiadają zupełnie inne od pozostałych struktury społeczne.

Ponieważ przodkowie ludzi, czy człowiekowatych należeli do niewielu gatunków małp człekokształtnych, które przetrwały na sawannie, Turner założył że musiały one w jakiś sposób lepiej się organizować. Aby odpowiedzieć na pytanie: Jak ewolucja przez dobór naturalnych zdołała dokonać przy braku silnych bioprogramów wysokiej społeczności u małp człekokształtnych? Zwrócił się ku neurobiologii, gdyż najważniejszym zbiorem danych są szczegółowe pomiary względnych rozmiarów różnych części mózgu ludzkiego w porównaniu z rozmiarami odpowiadających im struktur u małp i małp człekokształtnych.

Dzięki swoim badaniom Turner doszedł do wniosku że wzmacnianie możliwości emocjonalnych pozwalało ludziom przezwyciężyć swoje małpie dziedzictwo w postaci skłonności do słaby więzi, a przez to lepiej się organizować i przetrwać w warunkach otwartej przestrzenni na sawannie. Tak więc dane neurobilogiczne w oczywisty sposób wspierają wniosek, że ludzie mają większe w porównaniu ze swoimi naczelnymi kuzynami możliwości emocjonalne. Dane te nie mogą jednak z pewnością potwierdzić czy trafny jest wniosek Turnera dotyczący następstw emocjonalności.

Turner twierdził również, że niektóre spośród emocji niezbędnych dla więzi międzyludzkich i kontroli społecznej, czyli wina, wstyd, zakłopotanie i współczucie są wynikiem przebudowy mózgu człowiekowatych i ludzi, umożliwiającego większą emocjonalność. Przedstawiciele nauk społecznych zakładają zwykle że emocje te są konstruowane społecznie, ale Turner głosi tezę dokładnie przeciwną, wg niego te emocje są zaprogramowane w mózgu i podobnie jak język, uaktywniają się w toku procesów socjalizacji. Bez aktywizacji połączeń mózgowych stojących za tymi emocjami ludzie nie reagowaliby na siebie nawzajem i nie zwracaliby uwagi na oczekiwania normatywne – co wszystko jest niezbędne dla organizacji mało społecznej małpy człekokształtnej.

Teoria ta pozostaje jednak wysoce spekulatywna, ponieważ snuje ona opowieść, która czerpie twarde dane z rozmaitych nauk, ale jest to zaledwie opowieść, oparta na wysoce spekulatywnych wnioskowaniach z danych. W najlepszym więc razie dostarcza ona interpretacji różnych fragmentów danych, ale same dane nie potwierdzają teorii.