Def. HNS: „Cywilna i wojskowa pomoc udzielana przez państwo-gospodarza (HN) w czasie pokoju, sytuacjach nadzwyczajnych, kryzysu lub konfliktu sojuszniczym siłom zbrojnym i organizacjom, które są rozmieszczone, wykonują zadanie lub przemieszczają się przez terytorium państwa-gospodarza. Podstawę takiej pomocy stanowią uzgodnienia zawarte pomiędzy stosownymi władzami państwa-gospodarza i państwami wysyłającymi oraz/lub NATO” Tworzenie warunków do realizacji zadań wsparcia przez państwo-gospodarza wynika z artykułu 3 Traktatu Północnoatlantyckiego, który zobowiązuje kraj członkowski do utrzymywania i rozwijania indywidualnej zdolności w celu przyjęcia zbiorowej pomocy dla odparcia zbrojnej napaści. O sprawności działania państwa w tym zakresie świadczą zdolności do współdziałania z sojusznikami poprzez poznanie, przyjęcie i wdrożenie dokumentów składających się na dorobek prawny NATO oraz doktryn. Ponadto wiąże się z obowiązkiem odpowiedniego zorganizowania i doskonalenia narodowego systemu wsparcia poprzez wyznaczenie potrzebnych sił i środków, określenie relacji między nimi, ukierunkowanie ich działań i skoordynowanie przedsięwzięć realizowanych przez organy administracji publicznej z aktywnością sił zbrojnych.

CEL HNS: •udzielenie wsparcia dowódcom NATO oraz państwom wysyłającym swe siły do zadań poza własne granice; •HNS ułatwia wprowadzenie wojsk do rejonu działań ; •redukcja ilości sił i środków oraz zasobów niezbędnych do przeprowadzenia operacji. Zakres realizacji zadań: niski poziom świadczeń odnosi się do czasu pokoju, kiedy przeprowadzane są wspólne ćwiczenia lub manewry, a także do kryzysów czasu pokoju, gdy zachodzi potrzeba zgrupowania lub tranzytowego przemieszczenia sił; poziom wysoki odnosi się przede wszystkim do okresu zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa (kryzysu) i czasu wojny, w czasie którego uruchamiane są świadczenia wynikające z porozumień i prawnych ustaleń zmieniające w sposób zasadniczy podstawy realizacji przygotowań i działań obronnych. Zadania realizowane w ramach HNS: •prowadzenie działalności prewencyjnej służb państwa-gospodarza; •udostępnianie rejonów i infrastruktury, składów zapasów środków bojowych, materiałowych, technicznych i wyposażenia; •zabezpieczenie transportu, w tym: przyjęcie na swym terytorium personelu i ładunków; •zabezpieczenie warunków socjalno-bytowych; • udzielanie pomocy w zaspokojeniu potrzeb konserwacyjno-remontowych sprzętu; • dostarczanie, przechowywanie, dystrybucja oraz uzupełnianie podstawowych materiałów pędnych i smarów; •zapewnienie pomocy medycznej; •zatrudnianie odpowiednich pracowników cywilnych ; •udostępnienie systemów informacyjnych i łączności; •udostępnianie informacji o wymaganiach administracji rządowej i samorządowej w zakresie obowiązującego prawa, spraw porządkowych, ochrony środowiska, itp.; •gromadzenie oraz aktualizacja informacji i danych o narodowych zasobach obronnych ; •zapewnienie obsługi prasowej, pomocy prawnej i innych form wsparcia. Zasady regulujące procesy HNS to: ⎯ odpowiedzialność — państwo członkowskie NATO i władze Sojuszu ponoszą wspólną odpowiedzialność za realizację i przygotowanie HNS w każdym rodzaju działań; ⎯ pozyskiwanie zasobów logistycznych — państwo-gospodarz musi wesprzeć i uzupełniać siły Sojuszu w jak najszerszym zakresie, HNS powinno uzupeł- niać organiczne siły i środki przybywających wojsk; ⎯ kompetencje — dowódcy NATO mają uprawnienia do zawierania umów w imieniu państwa, które wystawiło wojska w skład kontyngentu, a także mają prawo do określenia wymagań w ramach HNS; ⎯ współdziałanie — każde państwo indywidualnie lub poprzez umowy wielostronne musi zagwarantować stosowne zasoby logistyczne własnym wojskom przydzielonym do NATO; ⎯ koordynacja — jest potrzebna ze względu na uniknięcie rywalizacji w korzystaniu z otrzymanych zasobów oraz sprawnego działania wojsk na odpowiednim szczeblu NATO i z państwami spoza Sojuszu oraz organizacjami międzynarodowymi; ⎯ ekonomiczność — każde państwo musi zagwarantować najlepsze, także ekonomiczne zastosowanie odpowiadających wymaganiom zasobów; ⎯ jasność sytuacji —zainteresowani muszą mieć całkowity dostęp do informacji ze sfery HNS w sprawach odnoszących się do nich.

SYSTEM HNS W PAŃSTWIE W celu realizacji złożonego, interdyscyplinarnego przedsięwzięcia jakim jest HNS, angażującego zarówno resort obrony narodowej jak i resorty cywilne, wypracowano system, w ramach którego Minister Obrony Narodowej jest odpowiedzialny za koordynację całokształtu działań, podejmowanych przez organy administracji rządowej oraz ogólny nadzór nad realizacją zadań HNS w państwie. W jego imieniu zadania organizacji i koordynacji funkcjonowania systemu HNS w RON realizuje Pełnomocnik MON ds HNS - Szef Zarządu Planowania Logistyki

WNIOSKI: Wsparcie państwa-gospodarza jest ważnym aspektem w trakcie prowadzenia operacji przez siły Sojuszu. Jego głównym celem jest realizacja zadań w zakresie logistyki przy jak najmniejszym nakładzie środków. Skuteczne wykorzystanie HNS może znacznie wpłynąć na powodzenie realizacji zadań. HNS korzysta ze środków cywilnych i wojskowych w czasie pokoju, kryzysu czy konfliktu. Do współpracy włączają się również organizacje rządowe i pozarządowe, które znajdują się na obszarze kraju. HNS przewiduje zaopatrzenie przybywającym wojskom wsparcia oraz realizację przedsięwzięć ułatwiających im działania w ramach obowiązujących porozumień. Ułatwia wprowadzenie sił w rejon operacji poprzez zapewnienie odpowiedniego przyjęcia, przebywania i wsparcia do dalszych działań. Winno to obejmować nie tylko usługi, zaopatrzenie oraz infrastrukturę, ale także dostarczenie sojusznikom informacji, zapewnienie bezpieczeństwa, poparcia społecznego oraz swobody działania.