Marzeniem może być zrobienie czegoś, posiadanie jakieś rzeczy. Jest w pewnym sensie rozmyślaniem nad daną sytuacją. I tu narzuca nam się pytanie, czy marzymy tylko o realnych rzeczach. Oczywiście, że nie. Przecież każdy człowiek w swoim życiu myśli o rzeczach dla niego nie dostępnych. Ale to nie znaczy, że mamy tego nie robić. Należy pamiętać, że marzenia się spełniają. Dlatego w swojej pracy chciałbym poruszyć marzenia jakimi kierowali się bohaterowie książek. Pierwszym przykładem będzie podany fragment książki Stefana Żeromskiego pod tytułem ,,Przedwiośnie”. Tekst przedstawia nam rozmowę Cezarego Baryki z jego ojcem Sewerynem Baryką. Gdzie mężczyzna opisuje młodemu nastolatkowi piękne życie w Polsce. A przede wszystkim przedstawia mu wizję szklanych domów, która miała bardzo jasne i oczywiste zadanie. Jej celem było zainspirowanie młodzieńca do odbudowy Polski, a także wzniecenie w nim poczucia patriotyzmu i odpowiedzialności za ojczyznę. Oczywistą rzeczą jest, że gdy dociera Cezary do Polski poszukuje szklanych domów. Ale niestety jest bardzo zawiedziony, bo zamiast pięknej Polski widzi brud, nędzę, ubogich ludzi - jednym słowem - brutalną rzeczywistość. Jak widzimy Cezary inaczej wyobrażał sobie Polskę. W jednym momencie całe jego marzenia legły w gruzach Nawiązując to całego utworu ,,Przedwiośnia”, kiedy wybuchła rewolucja, bohater był nią początkowo zafascynowany, jednak po życiowych doświadczeniach doszedł do wniosku, że rewolucja która miała przynieść równość i sprawiedliwość, przyniosła mord, głód, zniszczenia i cierpienie. Tutaj niestety też marzenia Cezarego nie spełniają się. Innym tekstem kultury będzie książka Stefana Żeromskiego pod tytułem ,,Ludzie Bezdomni” gdzie możemy zauważyć marzenia Judyma o lepszych warunkach życia klasy najuboższe. W ich realizacji pozostaje jednak samotny. Z ludźmi ze swojej klasy nie czuje więzi emocjonalnej, a wśród ludzi bogatych czuje się wyobcowany ze względu na niskie pochodzenie. Pozostaje samotnym z wyboru również w sferze prywatnej – wierny idei walki z krzywdą społeczną odrzuca możliwość założenia rodziny z ukochaną kobietą. Ostatnim argumentem będzie powieś pod tytułem ,,Lalka” Bolesława Prusa. Głównym wątkiem jest miłość Stanisława Wokulskiego do Izabeli Łęckiej. Mężczyzna prawie od samego początku marzy o odwzajemnieniu przez nią uczucia. Zdobycie jej ręki staje się przez Stanisława w pewnym sensie celem. Zaczyna robić wszystko aby się jej przypodobać. Ale niestety i tu marzenie okazało się omylne ponieważ Izabela nie była tego warta gdy pod koniec książki zdradza Wokulskiego. Myślę, że bohaterowie powyższych książek nie mieli szczęścia co do swoich marzeń. Ale należy pamiętać, że to dzięki nim kształtują swój charakter i stają się bardziej doświadczeni życiowo.