Za wstęp odpowiedzialna jest Jadwiga Staniszkis polska socjolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Wyższej Szkoły Biznesu - National-Louis University w Nowym Sączu, publicystka. Przedstawia nam książkę jaką dramatyczną w swojej wymowie, argumentując to tym, że autorzy przyznają jak bardzo mylili się w poprzedniej wersji raportu mimo posiadania największego zaplecza naukowego. Książka pt. „Świat w 2025” została opracowana przez Narodową Radę wywiadu USA, która składa się z ekspertów z poza administracji rządowej Stanów Zjednoczonych, przy pomocy licznych organizacji pozarządowych, firm konsultingowych, instytucji naukowych i setek niezależnych ekspertów, pracujących zarówno dla rządu USA, jak i rządów innych państw. Książka ta jest prognozą świata do 2025, jest to praca naukowa, która ukazuje zasadnicze zmiany, jakim ulega świat, kierunków, w których zmierza, wywołujących je czynników oraz ich wzajemne oddziaływania. Opracowanie to ma za zadanie inspirować strategiczny sposób myślenia o przyszłości naszego globu. Raport został podzielony na 7 rozdziałów: Globalizacja gospodarki, Demograficzny dysonans, Nowi Globalni gracze, Braki pośród obfitości, Rosnące zagrożenie wybuchem konfliktów, Czy system międzynarodowy sprosta wyzwaniom?, Podział władzy w wielobiegunowym świecie. Każdy rozdział porusza problemy, które pod wpływem narastania mogą nieodwracalnie zmienić świat. Ponadto autorzy stworzyli cztery globalne scenariusze, aby jeszcze bardziej zobrazować nam jak może wyglądać przyszłość: World Without West (WWW) - zmierzch zachodu czyli upadek dominującej roli państw, takich jak USA i zastąpienie ich przez nowe potęgi gospodarcze. Październikowa niespodzianka opowiada o braku zainteresowania wobec zmian klimatycznych, BRIC: kłótnia w rodzinie opisuje jak brak surowców energetycznych, które może przyczynić się do wojny chińsko-indyjskiej. W rozdziale I zatytułowanym Globalizacja gospodarki autorzy trafnie przewidzieli prześcignięcie największych gospodarek świata przez Chiny. W dniu 8 października 2014 Międzynarodowy Fundusz Walutowy poinformował, że Chiny prześcignęły w PKB Stany Zjednoczone, w ten sposób przerwały 100 - letnią hegemonię USA i stały się największą gospodarką świata. Autorzy książki prognozowali ten fakt na rok 2035, zaś rzeczywistość wyprzedziła prognozy aż o 21 lat. Natomiast prognozy dla Indii okazały się zbyt optymistyczne - wciąż nie prześcignęły Włoch. W założeniach miało to przypaść na rok 2014. Rozdział II Demograficzny dysonans, porusza on kwestię ludności, jej wieku i liczby. Jest on niezwykle trafny w swoich przewidywaniach. Liczba ludności Chin, Indii do 2025 roku osiągnie przewidywany pułap, stary kontynent starzeje się, jedyny przyrost możliwy jest w krajach o wysokim współczynniku migracji. Trafna jest też prognoza, że największy wpływ na liczbę ludności mają kraje Afryki Subsaharyjskiej, kraje Ameryki łacińskiej. Daje się też zauważyć coraz większą urbanizację nawet w krajach biednych. Autorzy prognozują migracje III rozdział mówi o zanikającej supremacji Stanów Zjednoczonych. Prognoza zakłada, Chiny, jako głównego konkurenta. Prognozy są optymistyczne dla samych Stanów Zjednoczonych, ponieważ zakładają reformy, które zahamowałby wzrost gospodarczy państwa środka, ponadto Chiny posiadają obligacje Stanów Zjednoczonych wycenianych w 2014 roku na 1316,7 mld dolarów (czym mogą wpływać na gospodarkę USA, jak i decyzje). Natomiast droga Indii do stania się globalnym graczem jest wciąż odległa, kraj ten wciąż zmaga się ze skrajnym ubóstwem. Wymieniona została również Rosja, nie jako nowy globalny gracz, ale jako stary globalny gracz, który może wzmocnić swoją pozycje lub ją stracić. Na razie ziściła się prognoza totalnej klapy, Rosja przez interwencje na Ukrainie straciła możliwość zdywersyfikowania swoich rynków, oraz wahania ceny ropy ukazały wrażliwość Rosyjskiej gospodarki na tego typu wydarzenia IV Braki pośród obfitości prognozuje sytuacje w której następuje deficyt surowców energetycznych , wskazuję państwa mogące rozdawać karty oraz te które będą najbardziej ich potrzebować. Co do uzależnionych wskazuje Chiny, które ostatnio zdeklarowały się, że przyjmą każdą ilość gazu ziemnego, pokazuje to jak bardzo to państwo posiada zapotrzebowanie na surowce energetyczne. Chiny nie są jedynym państwem silnie uzależnionym od surowców energetycznych, jeśli dodać kolejne w razie kryzysu może dojść do konfliktów. W rozdziale V Rosnące zagrożenie wybuchem konfliktów, rozdział w kwestii terroryzmu zapowiada wyciszenie, określa al.-kaidę jako starzejącą się organizację. W prawdzie al-kaida straciła na znaczeniu, lecz jej miejsce zajęła jeszcze bardziej ekstremistyczne Państwo Islamskie. Kolejna mylna prognoza związana z Państwem Islamskim to, to iż wysunięto tezę mówiącą, że poprawa stanu i edukacji wpłynie pozytywnie na asymilacje muzułmanów zamieszkałych w krajach zachodnich, okazało się jednak, że duża część ,,mających” się z asymilować wspiera finansowo oraz wyjeżdża walczyć na bliskim wschodzie z ramienia Państwa Islamskiego. Prognoza nie przewidziała w żadnym stopniu konfliktu na starym kontynencie Rozdział VI Czy system międzynarodowy sprosta wyzwaniom? Autorzy pokładają nadzieje, w demokratyzacji Rosji i Chin oraz wzroście roli religii. Jak na razie nic nie zapowiada zmian w tych krajach, aktualnie Rosja ujawnia swoje zapędy imperialistyczne a Chiny pozostają przy swoim. Pokładanie nadziei w religii może przynieść zgoła odmienne rezultat-nasilenie się sporów na tle religijnym. Rozdział VII Podział władzy w wielobiegunowym świecie, już teraz świat jest podzielony miedzy proamerykański a antyamerykański. Do głównych ośrodków antyamerykańskich można zaliczyć Rosja i Chiny, państwa, których oswobodzenie przez USA spowodowały zgoła odmienny stosunek od zamierzonego. Aktualnie jak przewidziano antyamerykanizm polega na próbach odejścia od dolara w handlu (pierwsze kroki zostały zapoczątkowane pomiędzy Chinami i Rosją w 2014). Ponadto Szanghajska Organizacja Współpracy tworzona przez Chiny, Rosję, Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Uzbekistan jest przeciwległym biegunem do interesów Stanów Zjednoczonych. Może to spowodować osamotnienia sojuszników w tym regionie takich jak Japonia. Wraz ze słabnącą potęgą Stanów Zjednoczonych jak wspominają autorzy może to być przyczyną sporów. Świat w 2025 jest pozycją godną polecenia, można zarzucić pewne nie ścisłości z aktualnymi wydarzeniami, lecz przyszłość jest nieprzewidywalna. Można ją poniekąd przewidzieć na podstawie trendów, ale mogą one się zmienić z dnia na dzień pod wpływem jakiegoś zdarzenia.. Uważam, że ta książka może nie jest podstawową pozycją, ale wartym zwrócenia uwagę uzupełnieniem dla osób szerzej myślących o bezpieczeństwie.