Edyp jest władca Teb- miasta, którego mieszkańców nęka zaraza. Jej przyczyną jest gniew bogów za zabójcę Lajosa (byłego króla Teb). Edyp przyrzeka odnaleźć zbrodniarza i obiecuje, że wypędzi go z miasta. Gdy Tyrezjasz, miejscowy wróżbita przychodzi do pałacu i wyjawia królowi cała prawdę ten oskarża go o bluźnierstwo. Dopiero po jakimś czasie dowiaduje się on prawdy od swojej żony i jak się okazuje także matki. Informacje te potwierdza również wierny sługa Lajosa, który wyjawia królowi także jego pochodzenie. Jokasta popełnia samobójstwo. Edyp uświadamia sobie, że to on sam nieświadomie zabił Lajosa. Oślepił się i poprosił Kreona i bogów o wygnanie. Tak wygląda krótki opis akcji. Czy zatem Edyp jest archetypem człowieka? Przed omówieniem argumentów postaram się nakreślić czym jest archetyp człowieka. Jest to pierwotny wzorzec postaci, zdarzenia, motywu lub schematu. Jest to dramat człowieka pragnącego wywikłać się z przerastającej go sytuacji, która nie jest od niego zależna. W poniższych argumentach będę starał się bronić tezy iż Edyp jest archetypem człowieka. Po pierwsze, podobną postacią archetypową do Edypa jest Ikar. Można powiedzieć, że jego celem było wzniesienie się wysoko na skrzydłach i satysfakcja z tego wynikająca. Jak wiemy skończyło się to dla niego tragicznie. Podobnie było z Edypem. Był on dobrym władcą, który dbał o swój lud. Chciał jak najszybciej znaleźć zabójcę Lajosa, by ludzi nie dręczyły już zaraza i głód. Jak pamiętamy te starania jakie poczynił skończyły się dla niego tragicznie. Przytoczeni tu bohaterowie są odzwierciedleniem ludzkich starań i dążeń do doskonałości, co nie zawsze się udaje. Przypominają człowieka, który próbuje przekroczyć własne ograniczenia.
Oto kolejny argument. Edyp stał się wzorcem archetypowym. Symbolem człowieka, który próbuje za wszelką cenę uciec od swojego przeznaczenia, a jednocześnie cały czas się do niego zbliża. To postać, która stara się zmienić bieg własnego życia. Widać to bardzo dobrze, gdy Edyp dowiaduje się o fatum jakie na nim spoczywa a mianowicie o tym, że ma zabić swojego ojca. Nie chce tego uczynić więc ucieka od Polybosa, który jak się potem okazuje jest tylko jego przybranym ojcem. W drodze do Teb zabija swojego prawdziwego ojca Lajosa i w ten sposób przyśpiesza tylko przeznaczenie, oczywiście nieświadomie pomimo tego, że chciał uczynić dobrze uciekając z Koryntu. Jak wynika z przytoczonych argumentów Edyp jest postacią archetypową. Swoim zachowaniem ukazuje dla ludzi pewne przekonania, wzory zachowań, wyobrażenia o świecie i przeżycia tkwiące w zbiorowej podświadomości.