Główny bohater „Zbrodni i kary” – Raskolnikow sam wyznacza sobie granice miedzy dobrem a złem. Chce pozbyć się jednostki, która według niego nie powinna żyć w społeczeństwie. Jako cel swojego ataku wybiera lichwiarkę wierząc , że jak ją zabije to zniszczy wszelkie zło jakie go otacza i dzięki temu świat stanie się lepszy. Raskolnikow posuwa się do zabójstwa uznając ,że postępuje moralnie i dobrze, jednak zbrodnia wykańcza go psychicznie i zaczyna gubić się w swoim życiu. Oprócz lichwiarki ginie też jej niewinna siostra, która przez przypadek weszła do mieszkania w chwili morderstwa. Ta sytuacja daje do myślenia Raskolnikowi, że nawet zbrodnia popełniona w imię ideologii nie daje prawa do odebrania życia drugiemu człowiekowi. Główny bohater nie wytrzymuje świadomości popełnienia czynu i przyznaje się do winy.

             Zbrodnia wiąże się z  odejściem od powszechnie obowiązujących praw, dlatego nic nie jest w stanie usprawiedliwić morderstwa drugiego człowieka. Tak okropne zachowanie na zawsze pozostaje w sumieniu zabójcy niosąc za sobą klęskę i straszliwe konsekwencje popełnionego czynu.