1. Definicja strategii: Strategia  jest to koherentny (spójny) i celowy zbiór decyzji oraz działań zrealizowanych w określonym czasie. Strategia najczęściej prowadzi do osiągnięcia sukcesów na poziomie organizacji lub indywidualnej osoby. Jednak należy podkreślić, że wiele niepowodzeń można wyjaśnić strategicznymi błędami w zarządzaniu. Wniosek z tego taki, że strategia jest jednym z podstawowych instrumentów w zarządzaniu.  Inna definicja książkowa mówi, że strategia jest rozumiana jako pewien plan działania organizacji, związany z jej pozycją w otoczeniu (obecną i przyszła), oraz pewien względnie trwały i koherentny sposób działania. Strategia organizacji jest przyjęta przez jej kierownictwo spójną koncepcją działania, której wdrożenie ma zapewnić osiągnięcie fundamentalnych celów długookresowych w ramach wybranej domeny działania.  wg definicji zeszytowej, strategia jest długofalową, spójną koncepcją działania, która ma umożliwić organizacji osiągnięcie długotrwałego sukcesu.
2. Rola strategii w procesie zarządzania: Strategia ma pokazać nam jedyny i kompletny plan określający decyzje podejmowane w każdej możliwej sytuacji Strategia określa główne, długofalowe cele firmy i przyjmuje takie kierunki działania, oraz taką alokację zasobów, która jest konieczna dla zrealizowania celów Strategia ukazuje priorytetowe przedsięwzięcia firmy co do zarządzania placówką Dzięki strategii wiele firm w gospodarce rynkowej osiąga sukces Strategia określa cele oraz główne przedsięwzięcia organizacyjne, czyli, to w jaki sposób należy działać, aby osiągnąć postawione cele
3. Sposoby rozumienia strategii (5p MINTZBERGA): PLAN: projekt, przyszłego przewidywanego działania organizacji ujęty w postaci zbioru rozłożonych w czasie działań, plan może być operacyjny, taktyczny i strategiczny. ustanawianie celów i kierunków działania poprzedzający ich rozpoczęcie. 1.def.celów 2.diagnoza obecnej sytuacji 3.okreslenie okoliczności sprzyjających realizacji celów i niesprzyjających 4.okreslenie kier. i zasad działania PLOY: inaczej mówiąc – manewr strategiczny(blef). Polega na zmyleniu przeciwnika, „ograniu” go, zastosowaniu sprytnego wybiegu. Wykorzystanie zmylenia przeciwnika PATTERN: czyli wzorzec; kształtuje się bardzo powoli i selektywnie. Prowadzi do powstania wzorców działania, które są „gotowe do wykorzystania” wtedy, gdy wymaga tego sytuacja. W działaniu tworzą się wzorce metodami prób i błędów. POSITION: jest to pozycja na rynku. Określa się ją na podstawie strategii rynkowej wg M. PORTERA (lider kosztowy, marka, marka ekskluzywna, nisza)

Niższe koszty zróżnicowanie Szeroki Lider kosztowy Marka Obszar konkurencji wąski nisza Marka ekskluzywna

PERSPECTIVE: czyli tożsamość organizacji. Wynika ona z kultury organizacyjnej, przestrzeganych w niej norm i wartości, kultura org. , osobowość org. 4. Planowanie – pojęcie, rodzaje planów: Planowanie – to proces polegający na świadomym ustalaniu kierunków działania i podejmowania decyzji opartych na celach, faktach i przemyślanych ocenach. Jego istota polega w dużej mierze na decydowaniu o podjęciu działań zorientowanych na wywołanie zjawisk, które nie wystąpiłyby samoistnie. Plan – to projekt przyszłego, przewidywanego działania organizacji, ujęty w postaci rozłożonych w czasie działań. W zależności od zakresu rozróżniamy plany operacyjne, taktyczne i strategiczne. Plany powinny być formułowane na podstawie prognoz, czyli przewidywań przyszłych zdarzeń opartych na racjonalnych przesłankach i specjalnych metodach (statystyka, badania operacyjne itd.) Rodzaje planów (ze względu na poszczególne kryteria): K. podmiotowe: kryterium to dotyczy planów sporządzanych przez przedsiębiorstwa i ich ugrupowania. Plany mogą być tworzone na potrzeby: komórki organizacyjnej (dział marketingu, dział finansów) zakładu przedsiębiorstwa (filia pewnej firmy w danej miejscowości) całej organizacji (plan przedsiębiorstwa) Przykładem planów zgodnych z kryterium podmiotowym są: p. jednostki organizacyjne p. zakładu p. przedsiębiorstwa

K. przedmiotowe: pozwala integrować plany działania przedsiębiorstw współpracujących w ramach jednej branży (np. przemysł odzieżowy) czy też sektora (np. przemysł lekki). Dzięki ustaleniu celów oraz sposobów ich realizacji, firmy z jednej branży lub sektora mogą: przeciwdziałać istniejącej lub potencjalnej konkurencji zmniejszać negatywne wpływy zmian warunków otoczenia łączyć swoje zasoby w celu zdobycia nowych rynków lub prowadzenia działalności innowacyjnej Przykładem planów zgodnych z kryterium przedmiotowym są: p. branżowe p. sektorowe p. ogólnogospodarcze K. pola planu: przez to kryterium należy rozumieć zakres tematyczny planu lub jego zasięg. Z tego względu wyróżniamy następujące rodzaje planów: p. wycinkowe (plany obejmujące wąski obszar zagadnień lub jeden obszar. Przykładem takiego planu jest np. plan promocji usług świadczonych przez pewną firmę) p. problemowe (to taki plan, który z czasem obejmuje coraz większa liczbę zagadnień. Ponadto uwzględnia całokształt spraw decydujących o powodzeniu głównego założenia planu. Np. plan działalności promocyjnej firmy, uzupełniony ustaleniami co do budżetu środków pieniężnych na ten cel i potencjalnych kierunków rozwoju świadczonych przez firmę usług, przekształca się z wycinkowego w plan problemowy) p. kompleksowe K. „charakteru planu”: z tego względu wyróżniamy następujące rodzaje planów: p. strategiczne (to zbiór decyzji określających cele przedmiotu planowania i ich zmiany wynikające z konieczności przystosowania się do zmian w otoczeniu, zasoby niezbędne do osiągnięcia założonych celów oraz sposoby ich pozyskiwania, rozmieszczenia i użytkowania) p. taktyczne (plan obejmujące ustalenia co do sposobów przydzielenia zasobów na poszczególne działalności „wyznaczone” planem strategicznym oraz ustalenia reguł efektywnego ich wykorzystywania w średnim horyzoncie czasowym) p. operacyjne (zbiór decyzji określających poszczególne zadania i działania konieczne do poprawnego ich wykonania w przewidzianym ściśle czasie oraz warunki wewnętrzne i zewnętrzne, które muszą być dotrzymane przy realizacji poszczególnych czynności i zadań) K. horyzontu czasu planowania: to kryterium pozwala nam wyróżnić następujące rodzaje planów: p. długookresowe (dotyczą działań rozwojowych przedsiębiorstw, sposobów zdobycia przez firmę pozycji konkurencyjnej, utrwalenia pozycji na rynku, wzrostu wartości majątku, rozwoju profilu, charakteru działania. Plany te sporządza się na kilka lub kilkanaście lat) p. średniookresowe p. krótkookresowe