Pewnego dnia do miasta przybył chłopak o błękitnym spojrzeniu… Poznał tu wyjątkową dziewczynę… Delikatną i spokojną… O pięknych oczach,w których jaśniał niepowtarzalny blask. Któregoś słonecznego dnia spotkał ją nad jeziorem. Siedziała zamyślona i wpatrywała się w swoje odbicie w wodzie… Chłopiec poczuł wyjątkową siłę przyciągającą go do niej. Usiadł więc obok i zaczęli rozmawiać… Dziewczyna wyznała,że podobne uczucie towarzyszy jej od momentu gdy pojawił się w mieście. Spędzali ze sobą coraz więcej czasu, coraz częściej się spotykali… Aż wreszcie ich przyjaźń zamieniła się w coś więcej… Zamieniła się w miłość… Byli w sobie bardzo zakochani… Tak naprawdę nie da się tego opisać tak po prostu… Czuli się jak najszczęśliwsza para na ziemi… Do czasu… Gdy dziewczyna zobaczyła swojego chłopaka z inną… W jednej chwili zawalił jej się cały świat.. Osoba,której tak bardzo ufała zawiodła ją na całej linii … Choć dziewczyna miała w sercu wielki żal i smutek nie pokazywała tego… Żyła ciesząc się każdą chwilą… A chłopak? No właśnie… Chłopak nie miał odwagi nigdy spojrzeć dziewczynie w oczy i porozmawiać z nią… Aż pewnego dnia po czterech latach postanowił pójść do niej… Ona gdy go ujrzała na sam widok się rozpłakała… Czekała na tę chwilę wieki… Wybaczyła mu i znowu byli razem… Bo miłość cierpliwa jest,łaskawa jest… ;)