Cezary Baryka jest głównym bohaterem powieści Stefana Żeromskiego „Przedwiośnie”. Jest on młodym mężczyzną, którego przekonania polityczne nie są ugruntowane, wręcz przeciwnie, chwyta się on każdej dostępnej teorii i wytyka jej wszystkie wady. W przedstawionym fragmencie Cezary udaje się na spotkanie komunistów, na które zostaje zaproszony przez swojego przyjaciela, gorliwego działacza partyjnego, Antoniego Lulka. Baryka jako jedyny z tłumu kwestionuje założenia komunistów. Uważa on, że klasa robotnicza, która żyje obecnie w ubóstwie i chorobach nie może odbudowywać społeczeństwa. To ją powinien ktoś odbudować i doprowadzić do zmiany tej sytuacji. Twierdzi on, że komuniści powinni wystrzegać się argumentów tego typu, że robotnicy uleczą kraj, powinni raczej „schować te argumenty na dno”, ponieważ są one przeciwko komunizmowi.