Jezus do Âw. Faustyny: Jestem Êwi´ty po trzykroç i brzydz´ si´ najmniejszym grzechem. Nie mog´ kochaç duszy, którà plami grzech, ale kiedy ˝a∏uje, to nie ma granicy dla Mojej hojnoÊci, jakà mam ku niej. Mi∏osierdzie Moje ogarnia jà i usprawiedliwia. Mi∏osierdziem Swoim Êcigam grzeszników na wszystkich drogach ich i raduje si´ Serce Moje, gdy oni wracajà do Mnie. Zapominam o goryczach, którymi poili Serce Moje, a ciesz´ si´ z ich powrotu. Powiedz grzesznikom, ˝e ˝aden nie ujdzie r´ki Mojej. Je˝eli uciekajà przed mi∏osiernym Sercem Moim, wpadnà w sprawiedliwe r´ce Moje. Powiedz grzesznikom, ˝e zawsze czekam na nich, ws∏uchuj´ [si´] w t´tno ich serca, kiedy uderzy dla Mnie. Napisz, ˝e przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez g∏os KoÊcio∏a, a je˝eli udaremnià wszystkie ∏aski Moje, poczynam si´ gniewaç na nich, zostawiajàc ich samym sobie i daj´ im czego pragnà.(Dz 1728)