Wojownik epoki antycznej z zewnątrz wyglądał jak ideał mężczyzny-postawny, szeroki w barach, muskularny. Odziany w skórzaną bądź spiżową, uzbrojony w miecz, wojownik zawsze był gotowy do walki. Musiał być świetnie wyszkolonym, sprytny i honorowy. Wierzył, że Bogowie decydują o życiu i śmierci ludzi, przeznaczenie decyduję o tym, kiedy i w jaki sposób polegną. Wojownik nigdy się nie poddawał, walczył do końca z honorem. Prawdziwy wojownik nigdy nie walczył dla swojego interesu, ponadto przekładał wyższe cele, jak wojna ku chwale ojczyzny, władcy. Bogowie grali dużą rolę w życiu wojownika, bardzo często brali udział w walce, pomagali swoim ulubieńcom i osłabiali przeciwników. Nie można się więc dziwić, że herosi bardzo często konkurowali z bogami.