
Kryzys jako szansa dla podmiotu
Kryzys jako szansa dla podmiotu. Kryzys jest straszny, o ile się go zmarnuje – Jacek Krawiec Celem referatu jest udowodnienie, iż kryzys jest szansą tak dla pojedynczych podmiotów jak i dla całych społeczności, czy też organizacji. Kryzys w sferze społecznej, cywilizacyjnej oraz ten, który zagraża pojedynczemu człowiekowi ma charakter niejednorodny. Człowiek od zarania dziejów borykał się z brakiem równowagi w swojej egzystencji, który z czasem zyskał miano kryzysu i zaczęto go postrzegać jako szansę.
Kryzys jako szansa dla podmiotu.
Kryzys jest straszny, o ile się go zmarnuje – Jacek Krawiec Celem referatu jest udowodnienie, iż kryzys jest szansą tak dla pojedynczych podmiotów jak i dla całych społeczności, czy też organizacji. Kryzys w sferze społecznej, cywilizacyjnej oraz ten, który zagraża pojedynczemu człowiekowi ma charakter niejednorodny. Człowiek od zarania dziejów borykał się z brakiem równowagi w swojej egzystencji, który z czasem zyskał miano kryzysu i zaczęto go postrzegać jako szansę. Dla lepszego przedstawienia tematu w dalszej części referatu zostaną przytoczone definicje kluczowych haseł, tj. kryzys oraz szansa. Można spotkać się z różnorakim rozumieniem kryzysu między innymi jako:
- sytuacja, w której jakiś konflikt staje sie tak poważny, ze grozi wybuchem wojny, zmianą rządu lub innym radykalnym rozwiązaniem,
- załamanie gospodarki i regres rozwoju ekonomicznego państwa,
- stan zniechęcenia i utraty motywacji do życia,
- najcięższy przełomowy moment w przebiegu choroby.
Szansa - możliwość powodzenia w jakiejś sprawie lub zaistnienia jakichś pożądanych możliwości.
Rodzaje kryzysów można podzielić na odrębne dziedziny takie jak : kryzys środowiskowy, kryzys gospodarczy lub z punktu widzenia psychologii człowieka: kryzys emocjonalny. Każdy kryzys można zrozumieć jako sygnał jakiegoś zagrożenia, jednak samo stwierdzenie kryzysu nie może świadczyć o zagrożeniu. Dlatego błędem byłoby niedostrzeganie w kryzysie szansy, która podczas stabilizacji gospodarczej lub materialnej człowieka bywa najzwyczajniej przeoczona. W takiej sytuacji zagrożeniem może się okazać brak kryzysu i jednocześnie brak kolejnej szansy, która dawałaby możliwość poprawy, ulepszenia lub wyciągnięcia wniosków. Odwołując się na przykład do kryzysu środowiskowego można przedstawić szanse możliwe do wykorzystania. Kryzys środowiskowy jest rozumiany jako destabilizacja, do której dochodzi, gdy zdarzy się naturalna bądź spowodowana przez człowieka katastrofa. Do czynienia z takim załamaniem mamy np. w obliczu powodzi lub trzęsienia ziemi. Po takim kryzysie pojawiają się szansy na zmniejszenie jego skutków, wyciągnięcia wniosków, gdyż właśnie takie działanie to możliwość jaką daje nam przeżycie kryzysu środowiskowego. Pogłębianie koryt rzecznych, budowa wałów oraz powstawanie licznych zbiorników retencyjnych to szansa na zmniejszenie szkód w przypadku wystąpienia kolejnych powodzi. Po trzęsieniach ziemi natomiast zaczęto projektować i budować budynki odporne na trzęsienia ziemi, a także szkolić w tym kierunku ludzi. Dzięki wykorzystaniu szans jakie przyniósł kryzys możliwe w przyszłości będzie zapobiegnięcie stratom. Kryzys gospodarczy (krach gospodarczy, załamanie gospodarcze, depresja gospodarcza) jest to zjawisko ekonomiczne. Przyczynami mogą być: zahamowanie popytu na rynku konsumpcyjnym, spadek inwestycji czy krach na giełdzie. Kryzys gospodarczy niesie za sobą bardzo dużo szans, które są ukryte pod licznymi porównaniami statystyk, odniesieniami do kursów walutowych czy też wskaźników cen artykułów konsumpcyjnych. Jednakże państwa nauczyły się wykorzystywać tą wiedzę co skutkowało daleko idącymi postępowaniami jak na przykład: nieudzielanie kredytów osobom bez zdolności kredytowej, współpraca między bankami (a nie wzajemne wprowadzanie w błędne myślenie), zmniejszenie bezrobocia. Każde z wymienionych jest szansą na lepszy rozwój i zapobieganie sytuacji, która doprowadziła do kryzysu oraz szansą dla pojedynczych jednostek na polepszenie swojej sytuacji materialnej. Każdy podmiot może rozwinąć swoja działalność na nowych polach, które do tej pory ze względu na niesprzyjające warunki były niedostępne, a dzięki zmianą gospodarczym stały się dla nich otwarte. W przypadku kryzysu emocjonalnego jedną z najbardziej trafnych teorii przedstawił Erik Erikson, prezentując kryzys i jego znaczenie dla jednostki. Mechanizmami kryzysotwórczymi według Eriksona są konflikty pomiędzy popędami jednostki i jego chęcią rozwoju, a nowymi oczekiwaniami ze strony otoczenia, środowiska. Podmiot zderzający się z kryzysem zmuszony jest do podjęcia nowych sposobów myślenia i działania. Nawet po wstrząsających przeżyciach oraz niespodziewanych wydarzeniach, jest możliwe nabycie nowych umiejętności. Pozytywne zakończenie trudnej sytuacji może skutkować zmianą nastawienia zarówno do siebie i innych. Człowiek rozwija się przez całe życie, jednak nieodłącznym elementem jest podejmowanie kolejnych decyzji i pokonywania kryzysów, może to się wiązać z wieloma trudnościami, ale wynagrodzeniem tych starań jest osiągnięcie zakładanego celu. Podsumowując powyższe rozważania, kryzysu nie można zdefiniować ani jako coś pozytywnego, ani negatywnego, ponieważ zawsze istnieje ryzyko podjęcia błędnej decyzji, niepewność, świadomość możliwość popełnienia nieodwracalnego błędu. Kryzys jest nieodłącznym elementem życia zarówno pojedynczego człowieka jak i społeczeństwa, ponieważ może być początkiem czegoś pozytywnego. Człowiek rozwijający i wykorzystujący swój potencjał ma świadomość, że w życiu nie ma nic za darmo, jednak życiowe doświadczenia są najbardziej przydatną inwestycją.
Odwołując się do cytatu Jacka Krawca przytoczonego na początku tego opracowania Kryzys jest straszny, o ile się go zmarnuje, nie należy obawiać się kryzysu, lecz traktować go jako możliwość wprowadzenie nowych rozwiązań i reguł, które nie mogły by być zastosowane czy praktykowane w okresie równowagi. Jak można zauważyć rola kryzysu w życiu człowieka, organizacji, państwa i innych podmiotów jest nadrzędna, natomiast ciężko jest stwierdzić czy kryzys jest szansa czy zagrożeniem. Okres kryzysu jest dobrym momentem do weryfikacji wad i zalet oraz możliwością wyeliminowania słabych ogniw w łańcuchu gospodarczym.
Bibliografia: D. Chełmiński, A. Drzewicki, K. Blanchard, E. Kubicka, Dobre przywództwo: Najlepsze praktyki polskich liderów biznesu, Oficyna Wolters Kluwer, Warszawa 2011, J. Winiecki, Kryzys globalny, początek czy koniec?, Regan Press, Gdańsk 2009, L. Drabik, E. Sobol, Słownik języka polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2014, M. Bennewicz, Kryzysk. Zmień kryzys w zysk, Wydawnictwo Coach & Couch Autobus i Kanapa, Warszawa 2013 http://wuplodz.praca.gov.pl/documents/58203/845677/Kryzys%20 %20szansa%20na%20rozw%C3%B3j.pdf/787f179c-5a39-43f2-b4fa-023860eba708?t=1406797353000
