Zarówno ?Oda do młodości? Adama Mickiewicza, jak i utwór Kazimierza Przerwy ? Tetmajera ?Któż nam powróci…? zostały napisane w XIX wieku: klasycystyczna w formie a romantyczna w treści ?Oda…? na początku (w 1820 roku), dekadencki wiersz u jego schyłku (w 1894). Tworząc te utwory, obaj poeci mieli zaledwie ponad dwadzieścia lat. Na powstanie tych utworów niewątpliwie wpłynęły ich losy życiowe. Obaj wypowiedzieli się w imieniu swojego pokolenia i przedstawili w wierszach pokolenie swoje i generację ojców. ?Oda do młodości? jest manifestem programowym młodego pokolenia romantyków wchodzących w dorosłe życie. Utwór jest również polemiką Mickiewicza względem oświeceniowych konserwatystów. Autor wyraża swoje poglądy na temat sporu, jaki miał miejsce, między obozami ?młodych? i ? starych?. W ?Odzie do młodości? za pomocą kontrastu zostały ukazane dwa ścierające się ze sobą i walczące o dominację światy. Jeden z nich to świat stary, stworzony przez ludzi pokolenia oświecenia. Drugim jest natomiast świat nowy, pełen młodości i romantyków. Mickiewicz zdecydowanie odcina się od minionego świata, jest mu nieprzychylny, wręcz wrogi. Staje on po stronie młodych, uważając, że fundamentem świata jest właśnie młodość. Mickiewicz ukazuje stare pokolenie jako bezwzględnych racjonalistów, ludzi, dla których istnieje tylko świat materialny. Uważa, że nie potrafią zobaczyć świata w pełnej krasie, ponieważ nie są w stanie dostrzec wszystkich jego sfer, nie umiejąc patrzeć sercem i nie mając w sobie życia. Mickiewicz zarzuca staremu światu wewnętrzną pustkę, egoizm, zdominowanie przez ciemnotę i zacofanie. Starzy mięli już swoje miejsce w historii i ich czas już przeminął. Ludzie ci nie mają perspektyw na przyszłość, brak im jakichkolwiek nowych idei. Każdy z nich jest zajęty własnymi, przyziemnymi i błahymi sprawami. Starzy nie pasują już do zmieniającego się świata. Obraz konserwatystów Mickiewicz kontrastuje ukazaniem pokolenia młodych romantyków, pełnych energii, witalności, zapału i nadziei. Podmiot liryczny zachęca do łamania wszelkich barier, do odkrywania i poznania nowych niepoznanych dotąd sfer i wartości. Uważa, iż świat oddany w ręce młodych będzie lepszy. Budowa nowego świata powinna być oparta na miłości, przyjaźni, braterstwie i młodości. Świat ludzi młodych jest pełen marzeń, planów na przyszłość, która jest dla nich otwarta. Młodość jest potęgą, która może tworzyć coś nowego. Wiersz łączy w sobie elementy zarówno oświeceniowe jak i romantyczne. W utworze wiele innych elementów wskazuje na to, iż jest to wytwór ?epoki rozumu?. Ważnym motywem klasycznym jest nawiązanie do mitologii antycznej, ?dzieckiem, kto łeb urwał Hydrze?, a także motyw lotu, odwołujący się do mitu o Ikarze. Mickiewicz był romantykiem, dlatego w swoim dziele przedstawił idee romantyczne.