Bezpieczeństwo - termin oznaczający m.in. pewien stan świadomości w którym mamy poczucie, że nasze otoczenie nie stwarza zagrożenia naszemu życiu a my wiemy o istnieniu ochrony przed nim oraz widzimy przed sobą możliwość dalszego rozwoju. W dalszej części mojej pracy postaram się po kolei udowodnić temat który wyróżnia bezpieczeństwo jako potrzebę, wartość i prawo człowieka. Pragnienie i potrzeba bezpieczeństwa są jednymi z najważniejszych problemów nurtujących ludzi i społeczność w skali globalnej, lokalnej i osobistej. Na początku powiedzmy czym takim jest potrzeba. Potrzeba jest to szczególny stan organizmu wywołany brakiem czegoś, co ze względów biologicznych, społecznych i kulturowych jest niezbędne do istnienia, rozwoju i normalnego funkcjonowania. Potrzeby bezpieczeństwa są wartością dla podmiotowego adresata a dotyczą one urzeczywistnionych, a nie tylko potencjalnych a niespełnionych możliwości. Poprzez naturalną potrzebę bezpieczeństwa, myśliciele z całego świata próbując usnuć idealną definicję tego stanu stwierdzili, że między innymi potrzeba i wartość są odwiecznym prawem człowieka popierając to określeniem iż potrzeba bezpieczeństwa i wszystkie związane z nim aspekty, są bezwarunkowym stanem świadomości otrzymywanym przy narodzinach i wymagającym zaspokojenia w pierwszej kolejności. Potrzeba bezpieczeństwa jednostki może się skupiać na wielu dziedzinach społecznych, kulturowych, konsumpcyjnych, fizjologicznych itd. w celu zaspokojenia tych potrzeb. Należy podkreślić, że na pierwszym miejscu hierarchii potrzeb można postawić potrzeby fizjologiczne które względnie dobrze zaspokojone otwierają nam całkiem nowy zestaw potrzeb, a mam na myśli potrzebę samorealizacji. W niektórych sytuacjach rzeczywiście krytycznych takich jak wojna, napady, choroba, klęski żywiołowe itp. potrzeba bezpieczeństwa stanowi aktywny mobilizator organizmu człowieka do pracy na najwyższych obrotach co ułatwia przetrwanie. W przypadku normalnego funkcjonowania możliwą konsekwencją zaspokajania potrzeb podstawowych mogą być znudzenie czy bezcelowość, aczkolwiek zauważalnym jest, że potrzeba w posiadaniu lub dążeniu do czegoś nieposiadanego, skłania człowieka do natężonego funkcjonowania, niekiedy podobnie jak w przypadku sytuacji krytycznych. Następną poruszoną przeze mnie kwestią będzie bezpieczeństwo jako wartość. Z pewnością bezpieczeństwo dla każdego z nas będzie ważną wartością życiową dalszego funkcjonowania. Charakter potrzeb i wartości z pewnością splata ze sobą te dwa pojęcia gdyż wartości kształtują potrzeby, bądź odwrotnie. Wartością jest to, co ,,jest coś warte". Jednakże nie ma jednej, dominującej teorii o sposobie rozumienia pojęcia wartość. Pojęcie to z różnych punktów widzenia wytwarza wiele definicji jego pojmowania jednak w moim przekonaniu wartość jest to indywidualny czynnik samo wartościujący zależny od cech charakteru i podstawowych przekonań. Zespół wartości dla każdego człowieka będzie inny, niemniej jednak pewne ideały będą się powtarzać w znacznej liczbie podmiotów. Wartości jakie jednostka akceptuje i ceni, odgrywają istotną rolę w funkcjonowaniu jej osobowości i postrzeganiu rzeczy za dobre lub złe. Wartości i ich realizowanie nadają człowiekowi sens własnego życia. Ostatnim punktem mojej pracy będzie rozpatrzenie bezpieczeństwa jako prawo człowieka. Tak jak wcześniej wspomniałem, prawo do bezpieczeństwa należy do podstawowych praw i wolności człowieka, które powinny być respektowane na całym świecie z naturalnego prawa istoty ludzkiej. W wyniku dojścia tego faktu, sporządzono wiele traktatów mówiących o prawie do bezpieczeństwa lub inaczej prawie do życia. Jednymi z nich będzie Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych wolności, czy choćby Powszechna Deklaracja Praw Człowieka. Każda szanująca się cywilizacja powinna chronić prawo człowieka do bezpieczeństwa, lecz jak wiemy polityka ta jest różnorako propagowana, niekiedy nie do końca humanitarnie, aczkolwiek lepsze to niż jej brak. Organem piastującym w Europie respektowanie prawa do bezpieczeństwa będzie Unia Europejska. Posiada ona w tym celu różne komisje, trybunały i komitety tworzące jeszcze znamienitsze traktaty, ustawy i deklaracje. Ważnym dokumentem Unii Europejskiej będzie Karta Praw Podstawowych która jest zbiorem fundamentalnych praw człowieka szerzej pojmowanych pod zakresem bezpieczeństwa. Owa karta mówi o godności człowieka, wolności, równości, solidarności, prawie obywatelskim, wymiarze sprawiedliwości czy postanowieniach ogólnych. Wymienionymi właśnie punktami Karty Praw Podstawowych można by nazwać rozszerzeniem prawa do bezpieczeństwa. Reasumując, określając bezpieczeństwo jako potrzebę, wartość i prawo człowieka, określamy bezpieczeństwo w najkrótszy możliwy sposób. Potrzeba bezpieczeństwa należy do pierwotnych motywów a brak zaspokojenia potrzeby bezpieczeństwa wyrządza szkody podmiotowi lub całej grupie społecznej, ponieważ destabilizuje jej tożsamość i funkcjonalność skłaniając do zmiany istniejącego stanu rzeczy. Wartość bezpieczeństwa to cecha prywatna do której dążymy, jest ukształtowana poprzez charakter i otaczające otoczenie. Jak już pisałem wartości są tworzone przez potrzeby, lub odwrotnie, potrzeby są ustalane panującymi wartościami. Całość spina prawo człowieka do bezpieczeństwa które jest niepodważalne, ponieważ jak nie możemy mieć prawa do czegoś, do czego naturalnie dążymy od momentu narodzin i jest podstawowym budulcem cywilizacji.