Zastosowanie wnioskowania indukcyjnego i dedukcyjnego w badaniach bezpieczeństwa

Zastosowanie wnioskowania indukcyjnego i dedukcyjnego w badaniach bezpieczeństwa W badaniach stosuje się w szerokim zakresie wszystkie formy analizy i syntezy. Połączeniu z analogią a także z abstrahowaniem izolującym czy też generalizującym, pozwalają na odpowiednie: poukładanie, porównywanie faktów, dostrzeganie różnic i podobieństw w elementach przedmiotu badań i efektach poznania oraz systematyzowanie wyników badań. Fundamentem w procedurze badawczej jest zastosowanie wnioskowania indukcyjnego i dedukcyjnego. Wnioskowanie dedukcyjne zostało stworzone w celu zaprzeczenia wnioskowania indukcyjnego przez K.

Zastosowanie wnioskowania indukcyjnego i dedukcyjnego w badaniach bezpieczeństwa

W badaniach stosuje się w szerokim zakresie wszystkie formy analizy i syntezy. Połączeniu z analogią a także z abstrahowaniem izolującym czy też generalizującym, pozwalają na odpowiednie: poukładanie, porównywanie faktów, dostrzeganie różnic i podobieństw w elementach przedmiotu badań i efektach poznania oraz systematyzowanie wyników badań. Fundamentem w procedurze badawczej jest zastosowanie wnioskowania indukcyjnego i dedukcyjnego. Wnioskowanie dedukcyjne zostało stworzone w celu zaprzeczenia wnioskowania indukcyjnego przez K. Poppera. Do najbardziej znanych zwolenników teorii dedukcji zalicza się Alberta Einsteina i K. Poppera. Według Poppera wnioskowanie dedukcyjne jest niezawodne. Ta niezawodność polega na tym, że prawdziwość przesłanek pociąga za sobą prawdziwość wprowadzanych tą metodą wniosków. Najprościej rzecz ujmując, metoda dedukcji polega na strawieniu śmiałych, najbardziej wydumanych hipotez a później ich falsyfikowaniu, wykazywaniu, że są błędne. W badaniu bezpieczeństwa metoda dedukcyjna pozwala nam przewidywać co się stanie w czasie. Na przykładzie: jeśli każde A jest B to każde B jest C. podając szerszy przykład: „Każdy z obecnych na sali to oficer” oraz „Każdy z obecnych na sali oficerów jest żołnierzem” więc „Każdy obecny na sali to żołnierz”. Te wnioskowanie przemy przedstawić adekwatnym wzorem: S – obecny na sali, O – prawnik, Ż – żołnierz = każde S jest O oraz O jest Ż, to każde S jest Ż. Nie ma co to tego wątpliwości, że dedukcja i formułowanie hipotez są najbardziej dojrzałym sposobem uprawiania nauki. Do badanie świata realnego możemy zastosować również metodę rozumowania indukcyjnego. Poprzez tą metodę dochodzimy do prawdy poprzez uogólnianie problemów badawczych. Duży wkład w rozwój indukcjonizmu miał F. Bacon, który jako pierwszy uporządkował ideę w sposób naukowy. Za pomocą wnioskowania indukcyjnego formułuje się zdania, które mają charakter zawodny. Indukcja jest równoważna z empiryczną metodą badawczą, w której sprawdzenie tezy opiera się na doświadczeniu. Postępując w sposób indukcyjny, jedne przesłanki wynikają z poprzedzającego wniosku. Analizując, rozumowanie indukcyjne do jego najważniejszych cech możemy zaliczyć: przechodzenie od szczegółu do ogółu, czyli zaczynając sprawdzanie danej tezy na małym obszarze i przechodząc na większe; przechodzenie od faktów znanych do nieznanych. Wykorzystując tę metodę w badaniach nad bezpieczeństwem możemy przewidywać sytuacje. Przykładem może być: „Każdy obecny na sali to żołnierz” więc „Każdy z obecnych na sali to oficer” oraz „Każdy z obecnych na sali oficerów jest żołnierzem”. Poprzez wykorzystanie rozumowania indukcyjnego i dedukcyjnego do badania bezpieczeństwa możemy przewidywać i zapobiegać zagrożeniom.