Ustawa uwłaszczeniowa wpłynęły pozytywnie na zmiany, które zachodziły w strukturze ówczesnego społeczeństwa, ale także przyczyniły się do rozwoju przemysłu. Najlepiej spośród trzech zaborów rozwijał się przemysł Królestwa Polskiego. Rynki wschodnie i wieś stanowiły doskonały rynek zbytu dla produktów tego przemysłu. Jednocześnie wieś stała się źródłem siły roboczej. To wpłynęło na szybki wzrost zatrudnienia. Nie udało się jednak zlikwidować różnic pomiędzy poszczególnymi warstwami społeczeństwa. Nadal warunki życia chłopstwa, robotnika, rzemieślnika, inteligencji, mieszczaństwa i w końcu ziemiaństwa znacznie się różniły. Najbiedniejsi borykali się nie tylko z problemami związanymi z utrzymaniem siebie i rodziny, ale także z analfabetyzmem. Najgorzej sytuacja przedstawiała się w Królestwie Polskim i w Galicji. Niski poziom oświaty na wsi, słaby dostęp do szkół i ich niewielka liczba, utrudniały chłopom kształcenie. Tym samym byli wyeliminowani z walki o lepszą pracę i co za tym idzie lepsza płacę. Nie mogli starać się o posady w urzędach czy sądach. Problem analfabetyzmu był podnoszony przez światłą inteligencję. By go zlikwidować albo chociaż zmniejszyć liczbę osób nie umiejących czytać i pisać, podejmowali się pracy z tymi ludźmi, wcielając w życie hasła pracy u podstaw i pracy organicznej. W drugiej połowie XIX wieku na ziemiach polskich pojawiają się pierwsze partie polityczne. Rozwijały się one na terenie wszystkich zaborów. Pojawiły się ruchy o charakterze narodowym, socjalistycznym, komunistycznym i ludowym. Popularną postawą wobec polityki zaborców był lojalizm. Dla osób