Podmiot liryczny w Odzie do młodosci jest postacią niezwykła . Pragnie wzlecieć ponad ziemię aby z wysokosci móc obiektywnie ocenić ludzi . Młodośc jest tu przedstawiona jako bogini bo do niej w uroczysty sposób zwraca się podmiot liryczny , pragnąc wznosić się ponad płaską , przyziemną rzeczywistość . Ta “kosmiczna” perspektywa daje mu możliwoścć rzetelnego osądu mu współczesnych . Swiat widziany oczami bohatera ma układ dychotomiczny , albowiem rozpada się na świat “ludzi starych " i “świat ludzi młodych”.