ast przekazuje w swym utworze, że chociaż pamięć o bohaterach szybko przemija w społeczeństwie, to jednostki, takie jak wykreowany przez niego podmiot liryczny, pamiętają o ofiarach przeszłości. Osoba mówiąca w wierszu obawia się, iż podzieli los swych walczących poprzedników – jego jedynym marzeniem jest ocalić przynajmniej siebie od zapomnienia, chociaż ma świadomość, iż nie jest to realne. Refleksje poety mają wydźwięk…