Zgromadzenie ogólne - organizacja i kompetencje

Plan prezentacji

1. Organizacja i tryb pracy Zgromadzenia Ogólnego.
2. Tryb podejmowani decyzji przez Zgromadzenie Ogólne.
3. Rola Zgromadzenia Ogólnego w utrzymaniu bezpieczeństwa globalnego.
4. Sekretarz Generalny. Organizacja Narodów Zjednoczonych - ONZ (ang. United Nations, UN) — organizacja międzynarodowa, założona w 1945 r. przez 51 krajów, które zobowiązały się do utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, rozwijania przyjaznych stosunków między narodami, promowania postępu społecznego oraz lepszego standardu życia i praw człowieka. Do organizacji należą 192 państwa. Główną siedzibą organizacji jest Nowy Jork. Organizacja Narodów Zjednoczonych posiada wiele programów, komisji oraz wyspecjalizowanych agend, ściśle powiązanych. Należą do nich m.in. Międzynarodowa Organizacja Pracy (ILO), Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO), Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), Światowa Organizacja Handlu (WTO). Podstawowym organem ONZ jest Zgromadzenie Ogólne, zwane również “Parlamentem Narodów”. SKŁAD Artykuł 9
5. Zgromadzenie Ogólne składa się z wszystkich członków Organizacji Narodów Zjednoczonych. (193)
6. Każdy członek może mieć najwyżej pięciu przedstawicieli w Zgromadzeniu Ogólnym. GŁOSOWANIE

Artykuł 18

1. Każdy członek Zgromadzenia Ogólnego ma jeden głos.
2. Decyzje Zgromadzenia Ogólnego w ważnych sprawach zapadają większością dwóch trzecich głosów członków obecnych i głosujących. Do takich spraw należą: zalecenia dotyczące utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, wybór niestałych członków Rady Bezpieczeństwa, wybór członków Rady Gospodarczej i Społecznej, wybór członków Rady Powierniczej w myśl punktu 1c) artykułu 86, przyjmowanie nowych członków do Organizacji, zawieszanie w korzystaniu z praw i przywilejów członkowskich, wykluczanie członków z Organizacji, sprawy dotyczące funkcjonowania systemu powiernictwa i sprawy budżetowe.
3. Decyzje w innych sprawach, włączając w to ustalanie dodatkowych kategorii spraw, wymagających rozstrzygnięcia większością dwóch trzecich głosów, zapadają większością głosów członków obecnych i głosujących.

Artykuł 19 Członek Organizacji Narodów Zjednoczonych, który zalega z opłatą składek na rzecz Organizacji, nie ma prawa głosowania na Zgromadzeniu Ogólnym, jeżeli zaległość wynosi lub przekracza sumę składek należnych za ostatnie dwa lata. Zgromadzenie Ogólne może jednak zezwolić takiemu członkowi na głosowanie, jeżeli uzna, że zaległość wynika z przyczyn od danego członka niezależnych.

Na spotkaniach Zgromadzenia Ogólnego każde państwo ma prawo zabrać głos i dyskutować o najbardziej naglących problemach naszych czasów. Sesje Zgromadzenia Ogólnego odbywają się w siedzibie głównej ONZ, która może pomieścić ponad 1100 delegatów i doradców. Wszystkie państwa członkowskie mają swoich przedstawicieli w Zgromadzeniu Ogólnym. Każdy kraj, zarówno bogaty jak i biedny, duży i mały, dysponuje jednym głosem. Chiny, na przykład, zamieszkuje ponad miliard ludzi. Z kolei Palau jest jednym z najmniejszych państw członkowskich ONZ, liczącym zaledwie 17 000 obywateli. Obydwa te kraje mają po jednym głosie. Decyzje w takich sprawach jak pokój i bezpieczeństwo, zatwierdzanie budżetów oraz przyjmowanie nowych członków, zapadają większością 2/3 głosów wszystkich członków. Decyzje w innych sprawach są podejmowane zwykłą większością głosów. W Zgromadzeniu Ogólnym zazwyczaj wszystkie państwa są reprezentowane przez kilkuosobową delegację, na czele której stoi Ambasador.

Zgromadzenie Ogólne jest uprawnione do omawiania i przyjmowania rezolucji dotyczących wszystkich spraw, jakie uzna za istotne. Wyjątek stanowią spory i konflikty, które stanowią przedmiot obrad Rady Bezpieczeństwa.

Przyjęte rezolucje zawierają rekomendacje dla państw członkowskich. Nie mają one mocy wiążącej, a ONZ nie może zmusić rządy państw, by działały one zgodnie z zapisami rezolucji. Rekomendacje ONZ mają znaczenie o dużej wadze moralnej, ponieważ stanowią ważny głos opinii publicznej wyrażonej przez prawie wszystkie państwa na świecie.

Decyzje podjęte przez Zgromadzenie Ogólne często przyczyniają się do podejmowania stosownych działań przez poszczególne państwa. Umożliwiają także nawiązanie współpracy międzynarodowej w celu rozwiązania problemów nurtujących świat. Pojedyncze kraje nie są w stanie poradzić sobie z takimi kwestiami jak handel narkotykami, ochrona środowiska, przestępczość międzynarodowa czy rozwój ekonomiczny. Postanowienia wypracowane podczas sesji Zgromadzenia Ogólnego mogą przyczynić się do powstania prawnie wiążących umów, takich jak ‘Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza’ czy też ‘Konwencja o prawach dziecka’.

Ciekawostka: Zgromadzenie Ogólne przyjęło rezolucję nadającą Palestynie status państwa obserwatora ONZ. (29 listopada 2012 r.)

POSTĘPOWANIE Artykuł 20 Zgromadzenie Ogólne zbiera się na doroczne sesje zwyczajne, a jeśli wymagają tego okoliczności, również na sesje nadzwyczajne. Sekretarz Generalny zwołuje sesje nadzwyczajne na żądanie Rady Bezpieczeństwa lub na żądanie większości członków Organizacji.

Pierwsza sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ odbyła się 10 stycznia 1946 roku w Central Hall w Londynie. Wzięli w niej udział przedstawiciele 51 państw, pierwotnych członków ONZ. Ponad pół wieku później, po tym jak przez świat przetoczyła się fala dekolonizacji, a na arenie międzynarodowej nastąpiły dramatyczne zmiany, wszystkie państwa członkowskie spotykają się w sali Zgromadzenia Ogólnego w siedzibie głównej ONZ w Nowym Jorku. To unikalne forum służy jako narzędzie dialogu i osiągania konsensusu między narodami.

Regularna sesja Zgromadzenia Ogólnego rozpoczyna się co rok we wrześniu. Najważniejsza część trwającej przez cały rok sesji odbywa się pomiędzy wrześniem a grudniem. Po tym okresie sesja zostaje zawieszona, lecz może zostać wznowiona, jeżeli wymagają tego okoliczności. Każda regularna sesja rozpoczyna się debatą ogólną, w której często biorą udział szefowie rządów i głowy państw. W 2005 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych obchodziła swoją 60 rocznicę powstania. Do głównej siedziby ONZ przyjechało 160 najwyższej rangą przedstawicieli rządów i państw, by debatować nad reformą ONZ oraz omówić przebieg realizacji Milenijnych Celów Rozwoju.

Co roku Zgromadzenie wybiera nowego przewodniczącego/przewodniczącą sesji. Wybrana osoba przewodniczy sesjom bezstronnie, tzn. występuje jako przedstawiciel swego kraju. Panuje ogólnie przyjęta zasada, by co roku fotel przewodniczącego Zgromadzenia Ogólnego obejmował przedstawiciel/ przedstawicielka kolejnego regionu geograficznego świata.

Przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego prowadzi sesje plenarne, zajmując centralne miejsce na podium. Często odgrywa ważną rolę polityczną i dąży do osiągnięcia porozumienia pomiędzy krajami w spornych kwestiach.

Zgromadzenie Ogólne może również spotkać się na sesji specjalnej lub nadzwyczajnej w celu omówienia spraw o szczególnym znaczeniu np. Rada Bezpieczeństwa może zwrócić się do Zgromadzenia Ogólnego w razie zagrożenia pokoju lub aktu agresji, jeśli nie udało jej się uzyskać jednomyślności stałych członków Rady i podjąć decyzji. W takiej sytuacji w ciągu 24 godzin zostaje zwołana nadzwyczajna sesja Zgromadzenia Ogólnego, na której państwa członkowskie mogą zarekomendować użycie siły w celu utrzymania i przywrócenia międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. Artykuł 21 Zgromadzenie Ogólne uchwala swój regulamin i wybiera przewodniczącego na każdą sesję. Artykuł 22 Zgromadzenie Ogólne może tworzyć organa pomocnicze, jakie uzna za niezbędne do pełnienia swych funkcji.

FUNKCJE I KOMPETENCJE

Zgromadzenie Ogólne jest jedynym głównym organem ONZ, w którym każdy kraj ma swoich przedstawicieli. Zgromadzenie Ogólne spełnia następujące funkcje:

1. służy jako główne forum dla prowadzenia dyskusji o kwestiach objętych Kartą NZ, takich jak: wspieranie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, promowanie rozwoju gospodarczego i społecznego, ustanowienie regulacji w dziedzinie prawa morza i wykorzystania przestrzeni kosmicznej, wymiana handlowa, kontrola broni, ochrona uchodźców, walka o prawa człowieka, ochrona zasobów naturalnych, ochrona środowiska, itp.
2. wspiera współpracę międzynarodową
3. wyznacza standardy, przyjmuje rezolucje i pomaga formułować regulacje międzynarodowego prawa, co może przyczynić się do wypracowania prawnie wiążących konwencji
4. zatwierdza budżet ONZ (decyzje zapadają większością 2/3 głosów), ustala politykę administracyjną i personalną
5. koordynuje prace innych organów i ciał pomocniczych ONZ Artykuł 10 Zgromadzenie Ogólne może omawiać wszelkie zagadnienia lub sprawy wchodzące w zakres niniejszej Karty albo dotyczące kompetencji i funkcji któregokolwiek organu przewidzianego w niniejszej Karcie, jak również może ono, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 12, udzielać w związku z takimi zagadnieniami i sprawami zaleceń członkom Organizacji Narodów Zjednoczonych albo Radzie Bezpieczeństwa, albo też członkom Organizacji Narodów Zjednoczonych i Radzie Bezpieczeństwa. Artykuł 11

1. Zgromadzenie Ogólne może rozważać ogólne zasady współdziałania nad utrzymaniem międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, włączając w to zasady rozbrojenia i regulowania zbrojeń, oraz w związku z tymi zasadami może udzielać zaleceń członkom Organizacji Narodów Zjednoczonych albo Radzie Bezpieczeństwa, albo też członkom Organizacji Narodów Zjednoczonych i Radzie Bezpieczeństwa.
2. Zgromadzenie Ogólne może omawiać każdą sprawę dotyczącą utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, wniesioną przez członka Organizacji albo przez Radę Bezpieczeństwa, albo też, zgodnie z ustępem 2 artykułu 35, przez państwo nie będące członkiem Organizacji; może ono, z zastrzeżeniem przewidzianym w artykule 12, udzielać w tych sprawach zaleceń zainteresowanemu państwu lub państwom albo Radzie Bezpieczeństwa, albo jednym i drugim. Każdą sprawę, w związku z którą konieczne jest przeprowadzenie akcji, Zgromadzenie Ogólne przekaże Radzie Bezpieczeństwa przed jej omówieniem lub po omówieniu:
3. Zgromadzenie Ogólne może zwrócić uwagę Rady Bezpieczeństwa na sytuacje, które mogą zagrażać międzynarodowemu pokojowi i bezpieczeństwu. Kompetencje Zgromadzenia Ogólnego, określone w niniejszym artykule, nie ograniczają ogólnego zakresu artykułu 10. Artykuł 12
4. Gdy Rada Bezpieczeństwa pełni w związku z jakimś sporem lub sytuacją funkcje powierzone jej przez niniejszą Kartę; Zgromadzenie Ogólne nie może udzielać jej żadnych zaleceń odnoszących się do tego sporu lub sytuacji, chyba że Rada Bezpieczeństwa tego zażąda.
5. Sekretarz Generalny za zgodą Rady Bezpieczeństwa zawiadamia Zgromadzenie Ogólne na każdej jego sesji o wszystkich sprawach dotyczących utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, którymi zajmuje się Rada Bezpieczeństwa; gdy tylko Rada Bezpieczeństwa przestanie się zajmować taką sprawą, Sekretarz Generalny zawiadomi o tym niezwłocznie Zgromadzenie Ogólne, a w przerwach między jego sesjami - członków Organizacji.

Sekretarz Generalny ONZ służy tłumieniu międzynarodowych sporów oraz zapobiega ich eskalacji i rozprzestrzenianiu. Jest orędownikiem respektowania praw człowieka i polepszenia życia najbiedniejszych osób. Angażuje się w takie kwestie jak: zrównoważy rozwój świata, rozwój ekonomiczny i społeczny państw, ochrona ludności i działania humanitarne, pomoc dla państw rozwijających się i znajdujących się w okresie transformacji. Karta Narodów Zjednoczonych określa Sekretarza Generalnego jako najwyższego funkcjonariusza administracyjnego Organizacji, który wykonuje obowiązki zgodnie z nadanymi mu kompetencjami i “pełni inne funkcje mu zlecone” przez Radę Bezpieczeństwa, Zgromadzenie Ogólne, Radę Gospodarczą i Społeczną oraz inne organy ONZ.

Karta upoważnia Sekretarza Generalnego do “zwrócenia uwagi Rady Bezpieczeństwa na każdą sprawę, która jego zdaniem może zagrażać utrzymaniu międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa”. Zapisy Karty definiują uprawnienia Sekretarza Generalnego, jak i nadają mu szeroki zakres działania. Musi brać pod uwagę opinie państw członkowskich, ale musi również uwzględniać wartości i autorytet moralny ONZ. Sekretarz Generalny zabiera głos i działa w obronie pokoju, nawet jeżeli oznacza to sprzeciwienie się któremukolwiek z państw członkowskich.

Sekretarz pełni funkcje dyplomaty, obrońcy, jak i urzędnika służby cywilnej. Jest również rzecznikiem praw wszystkich ludzi na świecie, a w szczególności ludzi biednych i bezbronnych. Ma silny autorytet na arenie międzynarodowej. Najważniejsze cechu tego urzędu to: niezależność, bezstronność i uczciwość.

Co roku Sekretarz Generalny na forum Zgromadzenia Ogólnego przedstawia sprawozdanie ze swojej działalności i przedstawia priorytety na kolejne lata. Dwa razy w roku przewodniczy spotkaniom Głównej Rady Wykonawczej Systemu Narodów Zjednoczonych ds. Koordynacji, w których biorą udział wszyscy szefowie funduszy i programów Narodów Zjednoczonych oraz agend wyspecjalizowanych.

Sekretarza Generalnego wybiera Zgromadzenie Ogólne na podstawie rekomendacji Rady Bezpieczeństwa. Rada spotyka się na poufnym posiedzeniu, by wyłonić odpowiedniego kandydata. Sekretarz Generalny jest wybierany przez Zgromadzenie Ogólne zwykłą większością głosów. Kandydat nie przemawia do Zgromadzenia Ogólnego. Głosowanie jest tajne. W ostatnich latach Sekretarz Generalny był wybierany przez aklamację, tzn. bez głosowania.

Karta NZ nie określa długości urzędowania Sekretarza Generalnego. Na pierwszej sesji Zgromadzenia Ogólnego ustalono, że każda kadencja Sekretarza Generalnego będzie trwała pięć lat, przy czym Sekretarz Generalny może ubiegać się o kolejną kadencję.

Sekretarz Generalny, Ban Ki-moon, (Nowy Jork, 30 sierpnia 2013 r.)

Artykuł 15

1. Zgromadzenie Ogólne otrzymuje roczne i specjalne sprawozdania Rady Bezpieczeństwa; sprawozdania te powinny zawierać zestawienie środków, jakie Rada Bezpieczeństwa postanowiła zastosować lub zastosowała w celu utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.
2. Zgromadzenie Ogólne otrzymuje i bada sprawozdania innych organów Organizacji Narodów Zjednoczonych. Artykuł 17
3. Zgromadzenie Ogólne bada i zatwierdza budżet Organizacji.
4. Członkowie Organizacji pokrywają jej wydatki w stosunku ustalonym przez Zgromadzenie Ogólne.
5. Zgromadzenie Ogólne bada i zatwierdza wszelkie układy finansowe i budżetowe z organizacjami wyspecjalizowanymi, wymienionymi w artykule 57, oraz bada budżety administracyjne tych organizacji w celu udzielania im zaleceń.

Bibliografia:

• Http://stat.gov.pl/ (z dnia 04.11.2015r.)
• Karta Narodów Zjednoczonych, 1945r. – Roz.IV.
• Http://www.unic.un.org.pl/ (z dnia 04.11.2015r.)