Okazał bunt wobec bogów, aby dać człowiekowi ogień. Przeżywał za rodzaj ludzki nie wymowne męki. Uznany został za dobroczyńcę ludzkości. O kim tu mowa? O mitologicznym tytanie Prometeuszu. Wyidealizowana postać Prometeusza odegrała szczególną rolę w dziejach myśli i twórczości nowożytnej Europy. Nazwą pochodzącą od jego imienia określa się postawę wyrażająca bunt przeciw potęgom wyższym i przeciw normom krępującym wolność ducha człowieka.

W polskiej literaturze wyrazem buntu przeciw Bogu wzniesionego w imię ludzkości jest „Wielka Improwizacja”. Wygłasza ją Konrad – główny bohater utworu. Mimo że nie jest do końca świadomy znaczenia wypowiadanych przez siebie słów, zna swoją wartość i niezwykłość; jest bowiem poetą, wybitną jednostką: „Sam śpiewam, (…), pieśń to wielka, pieśń-tworzenie, (…) nieśmiertelność tworzę! Cóż ty większego mogłeś zrobić – Boże?”