Organizacja wirtualna w okresie ostatniej dekady stała się symbolem nowoczesności rozwoju ekonomiczno-społecznego jednak nadal nie stworzono jednolitej definicji tego pojęcia. Można określić ją, jako twór skupiający „społeczności” z różnych organizacji, którzy łączą się w celu realizacji określonego zadania przy wykorzystaniu nowych technologii. Jest to organizacja tworzona na potrzeby konkretnego klienta, dla realizacji wspólnego celu. Jest organizacją tymczasową, która zwykle rozwiązuje swoją działalność z chwilą pomyślnego wykonania zadania. Dzięki wykorzystaniu nowoczesnych technologii informatycznych, działa a przestrzennie, czyli bez uzależnienia swoich działań od lokalizacji, platformą jej funkcjonowania staje się sieć.
W organizacjach wirtualnych wykorzystuje się najczęściej metody, tzw. Zarządzania ponad organizacyjnego, czyli bardziej przypominające prowadzenie negocjacji ze związkami zawodowymi czy politycznymi grupami nacisku niż klasyczny proces podejmowania decyzji . Przyczyna takiego stanu rzeczy jest amorficzność organizacji wirtualnych, czyli samodzielność i niezależność poszczególnych komórek organizacji, co uniemożliwia stosowanie dotychczasowych analitycznych metod poznawania obiektów i zarządzania nimi. Przy takim funkcjonowaniu organizacji kluczową sprawą jest odpowiednia, jakość podejmowanej decyzji, a zatem poziom wiedzy i umiejętności decydentów . Istotnym elementem potencjału organizacji wirtualnych jest, więc jakość zasobów ludzkich, które związane są z funkcjonowaniem danej organizacji i zarządzaniem nimi.
Przedstawia się nowy obraz zapotrzebowania na kwalifikacje i kompetencje gdzie najbardziej przydatnymi są kompetencje eksperta i omnibusa . Coraz większego znaczenia nabierają umiejętności związane z dobra komunikacją. Wynika to z potrzeby bycia coraz bardziej przekonywującym w podejmowaniu perswazji i kompromisów przez decydentów. Zdolności te polegają na umiejętności niekonwencjonalnego myślenia oraz krytycznego rozważania możliwości, a także lepszych sposobów realizacji swych zadań. Wzrasta, więc zapotrzebowanie na dobrze wykształconych pracowników. Kreowanie wirtualnej organizacji pracy wymaga od uczestników m.in. otwartości umysłu oraz wielu innych talentów dotyczących innowacyjności oraz otwarcia na otoczenie. Pod wpływem komputeryzacji zmienił się kształt zarządzania projektami w wirtualnej organizacji. Skomputeryzowane procesy wysyłki produktów, systemy satelitarne, radiowe systemy sterowanie poziomem zapasów oraz Internet – to elementy, które określają konieczność posiadania ponadstandardowych umiejętności pracy w środowisku w pełni zautomatyzowanych systemów. Na pierwszym miejscu wyróżnia się: umiejętności komunikowania się, a dalej, zdolność do podejmowania trafnych decyzji, tworzenie relacji profesjonalnych, wrażliwość na kulturę firmy. Ponadto gwarantem uzyskania wysokiej sprawności procesów w organizacji wirtualnej jest: przepływ informacji o tym, co dzieje się wewnątrz organizacji, należy przyjąć wartościowanie pracy, uznać fachowość i odpowiedzialność, a ponadto kadra wszystkich szczebli powinna szkolić się, aby poznać specyfikę wszystkich komórek firmy. W wirtualnej organizacji pracy zmienia się znaczenie umowy o pracę oraz sens kształtowania kariery zawodowej. Pracownicy coraz częściej przyjmują status pracowników tymczasowych czy osób pracujących na własny rachunek. Ich współpraca z firmą odbywa się na zasadzie własnego wyboru i w każdej chwili mogą odejść. Brak jest tu gwarancji stałego zatrudnienia czy stałych wysokich dochodów. Jeżeli chodzi o karierę zawodową to pojawia się szansa samodzielnego sterowania kariera osobistą i rozwojem zawodowym czy wykształceniem. W świecie organizacji wirtualnych kariera zawodowa nie zależy od awansów, ale od bezpośrednich zasobów intelektualnych każdego pracownika. Pracownik zdobywa, więc prestiż i buduje karierę zawodową dzięki zdobytym umiejętnościom i kompetencjom, jakie posiada. Poziom jego kariery zawodowej zależy od poziomu pożądania zatrudnienia go. Wirtualna organizacja rodzi wiele nowych dylematów, ale także nowoczesnych, innowacyjnych rozwiązań. Buduje nową rzeczywistość postrzegania i funkcjonowania organizacji, a także stwarza nowe obszary rozwoju i funkcjonowania pracowników gdzie od nich samych zależeć będzie ich niezależność czy charakter funkcjonowania w organizacji wirtualnej. Zmieniają się również wymagania, co do zdolności i umiejętności pracowników, co również jest dla nich wyzwaniem i elementem napędowym do zdobywania nowych umiejętności, samorealizacji oraz podnoszenia kwalifikacji poprzez różnego rodzaju szkolenia. Koniecznym elementem do zaistnienia na rynku organizacji wirtualnej jest także znajomość nowoczesnych i innowacyjnych technologii, ale również znajomość rynku i potrzeb ewentualnych klientów. Ponadto organizacja wirtualna tworzy nowe potencjały i nieznane dotychczas siły wykorzystując nowoczesną technologię i dostępne zasoby.