Instrumenty CDS

Jaki jest mechanizm działania instrumentów CDS? CDS - instrumenty zabezpieczające przed bankructwem dłużnika (ang. credit default swap) Inwestor uiszcza okresową opłatę bankowi (lub innej instytucji finansowej emitującej CDS) za ubezpieczenie długu danego państwa lub spółki. Gdy dłużnik nie ureguluje swoich zobowiązań, bank spłaci je inwestorowi. Okresowa opłata za ubezpieczenie długu jest zmienna i zależy od tego, jak bardzo ryzykowny jest według rynku dany dług. Jeśli np. koszt CDS wynosi 300 pkt bazowych, to inwestor płaci bankowi 300 tys.

  1. Jaki jest mechanizm działania instrumentów CDS? CDS - instrumenty zabezpieczające przed bankructwem dłużnika (ang. credit default swap) Inwestor uiszcza okresową opłatę bankowi (lub innej instytucji finansowej emitującej CDS) za ubezpieczenie długu danego państwa lub spółki. Gdy dłużnik nie ureguluje swoich zobowiązań, bank spłaci je inwestorowi. Okresowa opłata za ubezpieczenie długu jest zmienna i zależy od tego, jak bardzo ryzykowny jest według rynku dany dług. Jeśli np. koszt CDS wynosi 300 pkt bazowych, to inwestor płaci bankowi 300 tys. USD rocznie za ubezpieczenie 10 mln USD długu. Jeżeli rynek niepokoi się o kondycję dłużnika, a koszt CDS rośnie do 2000 pkt bazowych, to inwestor płaci już 2 mln USD za ubezpieczenie tego zadłużenia. CDS może kupić jednak również inwestor, który nie jest wierzycielem dłużnika, ale chce zarobić na zmianach kosztów tego instrumentu. Nabywa wówczas tzw. nagi CDS. Jeden inwestormoże sprzedać go kolejnemu i pobierać opłatę (co jest zyskowne, gdy koszt CDS rośnie). Credit default swap (CDS) to instrument pochodny, dzięki któremu można przenieść ryzyko niewypłacalności wystawcy danego instrumentu bazowego. W praktyce duży bank inwestycyjny może sprzedać CDS na konkretne obligacje Polski inwestorowi, który takie obligacje posiada, lub spekulantowi. W ten sposób bank przejmuje na siebie ryzyko wystąpienia tzw. zdarzenia kredytowego (co do zasady chodzi o brak spłaty zobowiązań przez Polskę). Posiadacz obligacji zdejmuje z siebie ryzyko, że nie otrzyma zwrotu pożyczonych pieniędzy, a spekulant — w razie wypełnienia warunków umowy — otrzyma “ubezpieczoną” kwotę. Jednocześnie jednak inwestorzy muszą za takie zabezpieczenie płacić roczną stawkę — procent od wartości zabezpieczanych instrumentów. Cena CDS zależy w głównej mierze od postrzegania przez dużych graczy z rynku finansowego ryzyka, że emitent instrumentu bazowego (np. Polska ze swoimi obligacjami) nie będzie w stanie w określonej perspektywie czasowej (np. 10 lat) płacić na czas odsetek, a w dniu zapadalności nie spłaci wymagalnego kapitału.