Według prawa telekomunikacyjnego (Dz.U. 2004 Nr 171 poz. 1800), infrastruktura telekomunikacyjna to „urządzenia telekomunikacyjne, oprócz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, oraz w szczególności linie telekomunikacyjne, kanalizacje kablowe, słupy, wieże, maszty, kable, przewody oraz osprzęt wykorzystywane do zapewnienia telekomunikacji”1 Inrastruktura telekomunikacyjna pełni bardzo ważną rolę w życiu każdego człowieka, a co za tym idzie, również na płaszczyźnie ekonomicznej, politycznej, czy nawet militarnej. Zapewnia bowiem pełen zakres możliwości komunikacji, dzięki której możemy się porozumieć z drugą osobą w mgnieniu oka, nawet jeśli jest w tej chwili po drugiej stronie świata, zarówno przez telefon jak i komputer. W ramach nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej wyróżnia się następujące usługi: transmisję przekazu głosowego, transmisję danych cyfrowych, transmisję obrazów ruchomych – wideo. Naturalnie wpływ na rozwój systemu komunikacji elektronicznej w Polsce mają przede wszystkim system prawny i regulacyjny tego sektora, co ewidentnie wpływa na poziom podejmowanych inwestycji i w ten sposób na stan infrastruktury.

DOSTĘP DO SIECI INTERNET

Uwzględniając strategiczny charakter rozwoju Internetu dla gospodarki narodowej i jego znaczenie dla rozwoju całości sektora komunikacji elektronicznej najwięcej miejsca poświęcimy rozwojowi internetu i jego infrastruktury. 1 Największą popularnością wśród sieci telekomunikacyjnych cieszy się dostęp do Internetu o przepływności od 2 Mb/s do 10 Mb/s, z którego korzysta ponad 45% abonentów. W związku z szybkim rozwojem usług wymagających łączy o dużej przepływności klienci coraz częściej decydują się na zdecydowanie szybszy dostęp do sieci. W 2014 r. 21,5% posiadało łącze pozwalające łączyć się z Internetem z prędkością od 30 Mb/s do 100 Mb/.s. Duża popularność mobilnego Internetu sprawiła, że Polska należała do krajów z jednym z najwyższych wskaźników penetracji tą usługą w Unii Europejskiej (5 miejsce).

TELEFONIA W drugiej połowie ubiegłego wieku podstawową usługą telekomunikacyjną była telefonia, inaczej mówiąc usługa przekazywania głosu (usługa głosowa), a podstawowym wskaźnikiem jej rozwoju byłą tzw. gęstość telefoniczna, określana jako penetracja usług głosowych, definiowana jako liczba łączy abonenckich telefonii na 100 mieszkańców. Wskaźnik ten przez długie lata określał poziom rozwoju telekomunikacji danego kraju (regionu) i pozwalał na porównywanie stopnia rozwoju systemów komunikacji elektronicznej w świecie.

TELEFONIA RUCHOMA

Podobnie jak w wielu innych krajach wielki rozwój i znaczenie gospodarcze i społeczne zyskały w Polsce usługi telekomunikacji komórkowej. Odnotowany rozwój tych usług, pokazany na Rys.2, poparty odpowiednim rozwojem infrastruktury (sieci) tego segmentu telekomunikacji uznać trzeba za niewątpliwy sukces polityki technicznej, prawnej irregulacyjnej lat dziewięćdziesiątych i następnych. 
W 2014 r. operatorzy w swoich bazach mieli zarejestrowanych łącznie 57,8 mln kart SIM, co dało penetrację na poziomie 150,2%. Pomimo względnego nasycenia rynku usługami telefonii mobilnej utrzymał się liniowy trend wzrostu.
Telefonia ruchoma była nadal najistotniejszym segmentem polskiego rynku telekomunikacyjnego.

TELEFONIA STACJONARNA

Analiza danych zawartych w przebiegu krzywych rozwoju telefonii stacjonarnej prowadzi do interesujących wniosków. Przede wszystkim zauważmy, że znaczny spadek penetracji tej usługi jest właściwością Polski. Zjawiska te mają związek z rozwojem internetu, dla upowszechnienia którego wykorzystuje się z powodzeniem istniejącą infrastrukturę miedzianej sieci telefonicznej. Wobec niedorozwoju sieci internetu wykorzystanie tej infrastruktury jest zaniedbywane.
Podobnie jak w latach ubiegłych, w 2014 r. zmalała zarówno wartość rynku telefonii stacjonarnej jak i liczba je abonentów. Zwiększyła się natomiast popularność telefonii VoIP, w przypadku której liczba użytkowników wzrosła. Struktura rynku w 2014 r. nie uległa drastycznym zmianom.


Niewątpliwie łączność stanowi ważną rolę w życiu człowieka, coraz większą pełni sam internet oraz telefonia ruchoma, gdyż są one zawsze „pod ręką”. Telefonia stacjonarna jednak w sam raz odnajduje swoje miejsce (jeśli nie w domach, to) w firmach, zakładach, ogólnie przedsiębiorstwach. Spadek jej wykorzystania nie czyni jej jednak zbędną. Faktem jest jednak, że telefonia ruchoma (często połączona z internetem) jest jednak najbardziej funkcjonalną w obecnych czasach, a tendencja jej wykorzystania będzie wciąż wzrastać. Niemniej jednak, każda z nich jest dla człowieka niezmiernie ważna.

BIBLIOGRAFIA

1. USTAWA z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne, Dział I, Rozdział I, art. 2 ust. 8
2. Zieliński A. „Rynek komunikacji elektronicznej w Polsce a stan i rozwój infrastruktury telekomunikacyjnej”
3. Raport o stanie rynku telekomunikacyjnego w Polsce w 2014 roku , Warszawa, 2015
4. http://eregion.wzp.pl/obszary/infrastruktura-telekomunikacyjna