W epoce romantyzmu większość utworów polskich pisarzy nawiązywała do prób ,odzyskania przez Polskę niepodległości. Mimo ,że każdy bohater wybierał inną metodę walki i przyjmował inną postawę, to zawsze Konrad przemienił się z kochanka w patriotę. Kordian dorósł i wyruszył w celu poszukiwania sensu życia. Kiedy Konrad trafia do więzienia, jego przemiana jest już całkowita. Odnajduje w sobie siłę aby stać się przywódcą narodu. Przemiana głównego bohatera dramatu, kończy się Wielką Improwizacją. Konrad buntuje się przeciwko Bogu i wzywa go do walki., daje się ponieść swojej pysze i indywidualizmowi. Kordian wyrusza w podróż po Europie, która jest dla niego surową lekcją życia. Z początku jest on niezdecydowany i rozdarty wewnętrznie. Nie czuje sił aby działać, jest świadomy swojej niezdolności do czynu. Podsumowując, obaj bohaterowie mają wiele cech wspólnych, które charakteryzują romantyków.